Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2018

Ας πούμε την κλιματική αλλαγή με το όνομά της: Βία



της Rebecca Solnit*

Αν είσαι φτωχός, ο μόνος τρόπος που είναι πιθανό να τραυματίσεις κάποιον είναι ο παλιός παραδοσιακός τρόπος: ο χειρωνακτικός, θα μπορούσαμε να τον πούμε – με χέρια, με μαχαίρι, με ρόπαλο ή ίσως με μοντέρνα χειρωνακτική βία, με όπλο ή αυτοκίνητο.
Αν είσαι όμως υπερβολικά πλούσιος, μπορείς να ασκείς βία σε βιομηχανική κλίμακα χωρίς καθόλου φυσικό κόπο από τη πλευρά σου. Μπορείς, για παράδειγμα, να χτίσεις ένα εργασιακό κάτεργο που θα καταρρεύσει στο Μπαγκλαντές1 και να σκοτώσει περισσότερους ανθρώπους από ότι τα χέρια οποιουδήποτε δολοφόνου κατ’ εξακολούθηση, ή μπορείς να υπολογίσεις τους κινδύνους και τα οφέλη του να βάλεις επικίνδυνα δηλητήρια ή επικίνδυνες μηχανές στο κόσμο, όπως κάνουν κάθε μέρα οι κατασκευαστικές. Αν είσαι ο ηγέτης μιας χώρας, μπορείς να κηρύξεις πόλεμο και να σκοτώσεις εκατοντάδες ή χιλιάδες ή και εκατομμύρια. Και οι πυρηνικές υπερδυνάμεις – οι ΗΠΑ και η Ρωσία – ακόμη έχουν την επιλογή να καταστρέψουν μεγάλο μέρος της ζωής στη Γη.
Το ίδιο και οι βαρόνοι εκπομπών των ορυκτών καυσίμων. Όταν όμως μιλάμε για βία, μιλάμε σχεδόν πάντοτε για βία από τα κάτω, όχι από τα πάνω.
Ή έτσι πίστευα όταν έλαβα ένα δελτίο τύπου τη περασμένη εβδομάδα που ανακοίνωνε πως «επιστήμονες λένε πως υπάρχει άμεσος σύνδεσμος μεταξύ της κλιματικής αλλαγής και της αύξησης της βίας2». Αυτό που οι επιστήμονες είπαν στη πραγματικότητα, σε ένα όχι και τόσο άξιο δημοσιογραφικής προσοχής άρθρο στο Nature3 πριν δυόμιση χρόνια είναι, είναι πως υπάρχει μεγαλύτερη συχνότητα συγκρούσεων στους τροπικούς στα χρόνια του El Nino, και πως ίσως αυτό κλιμακωθεί ώστε να κάνει την δική μας εποχή της κλιματικής αλλαγής μια περίοδο εμφύλιας και διεθνούς σύγκρουσης.
Το μήνυμα είναι πως οι συνηθισμένοι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν άσχημα σε μια περίοδο κλιματικής αλλαγής.
Όλο αυτό δεν βγάζει νόημα, εκτός και αν πας πίσω στην υπόθεση και σημειώσεις πως η ίδια η κλιματική αλλαγή είναι βία. Ακραία, τρομακτική, μακροπρόθεσμη, εκτεταμένη βία.
Η κλιματική αλλαγή είναι ανθρωπογενής – τη προκάλεσαν ανθρώπινα όντα, κάποια από αυτά περισσότερο από άλλα. Ξέρουμε τις συνέπειες αυτής της αλλαγής: η οξείδωση των ωκεανών και η παρακμή πολλών ειδών σε αυτούς, η αργή εξαφάνιση νησιωτικών εθνών όπως οι Μαλβίδες4,  αυξημένες πλημμύρες, ξηρασίες, καταστροφή καλλιεργειών που οδηγούν σε αύξηση των τιμών των τροφίμων και λιμό, όλο και πιο απρόβλεπτο καιρό. (Θυμηθείτε τον τυφώνα Sandy5 και το πρόσφατο τυφώνα στις Φιλιππίνες6 και τους καύσωνες που σκοτώνουν ηλικιωμένους ανθρώπους κατά δεκάδες χιλιάδες7).
Η κλιματική αλλαγή8 είναι βία
Αν θέλουμε λοιπόν να μιλήσουμε για τη βία και τη κλιματική αλλαγή – και μιλάμε για αυτό, μετά την τρομακτική έκθεση από τους κορυφαίους κλιματολόγους9 – ας μιλήσουμε για τη κλιματική αλλαγή ως βία. Αντί να ανησυχούμε για το αν τα συνηθισμένα ανθρώπινα όντα αντιδράσουν βίαια στη καταστροφή των ίδιων των μέσων επιβίωσης τους, ας ανησυχήσουμε για την ίδια τη καταστροφή – και την επιβίωση τους. Φυσικά η ανυδρία, η καταστροφή των σοδειών, οι πλημμύρες και πολλά άλλα θα οδηγήσουν σε μαζική μετανάστευση και κλιματικούς πρόσφυγες – ήδη το έχουν κάνει10 – και αυτό θα οδηγήσει σε συγκρούσεις. Αυτές οι συγκρούσεις αρχίσουν να ξεκινούν τώρα.
Μπορείς να θεωρήσεις την Αραβική Άνοιξη, εν μέρει, ως κλιματική σύγκρουση: η αύξηση των τιμών των σιτηρών ήταν ένας από τους παράγοντες που πυροδότησαν μια σειρά από εξεγέρσεις που άλλαξαν το πρόσωπο της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Από τη μία, μπορείς να πεις, τι καλά αν αυτοί οι άνθρωποι δεν πεινούσαν εξαρχής. Από την άλλη, πως μπορείς να μη πεις, πόσο σπουδαίο που αυτοί οι άνθρωποι σήκωσαν το ανάστημα τους στο να τους στερηθεί η τροφή και η ελπίδα; Και έπειτα πρέπει να κοιτάξεις τα συστήματα που δημιούργησαν αυτή τη πείνα – τις τεράστιες οικονομικές  ανισότητες σε μέρη όπως η Αίγυπτος και η βαρβαρότητα που χρησιμοποιήθηκε για να κρατήσει υποταγμένους τους ανθρώπους στα κατώτερα επίπεδα της κοινωνικής ιεραρχίας, όπως και το καιρό.
Οι άνθρωποι εξεγείρονται όταν οι ζωές τους είναι ανυπόφορες. Μερικές φορές η υλική πραγματικότητα δημιουργεί αυτή την ανυπόφορη κατάσταση: ξηρασίες, λοιμοί, καταιγίδες, πλημμύρες. Όμως η τροφή και η περίθαλψη, η υγεία και η ευημερία, η πρόσβαση σε κατοικία και την εκπαίδευση – αυτά τα πράγματα είναι και αυτά ελεγχόμενα με οικονομικά μέσα και κυβερνητικές πολιτικές. Αυτό ήταν αυτό το οποίο αφορούσε η εξέγερση που λεγόταν Occupy Wall Street.
Η κλιματική αλλαγή θα αυξήσει τη πείνα καθώς οι τιμές των τροφίμων θα αυξηθούν και η παραγωγή τροφίμων θα αποτυγχάνει, αλλά ήδη έχουμε εκτεταμένη πείνα πάνω στη Γη, και μεγάλο μέρος της δεν οφείλεται στη φύση και τους καλλιεργητές, αλλά στα συστήματα διανομής. Σχεδόν 16 εκατομμύρια παιδιά11 στις Ηνωμένες Πολιτείες ζουν πλέον στη πείνα, σύμφωνα με το αμερικάνικο Υπουργείο Γεωργίας, και αυτό όχι γιατί η αχανείς, γεωργικά πλούσιες Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να παράξουν αρκετά για να μας θρέψουν όλους. Είμαστε μια χώρα που το σύστημα διανομής το ίδιο είναι μι μορφή βίας.
Η κλιματική αλλαγή δεν φέρνει ξαφνικά μια εποχή ισότιμης διανομής. Υποψιάζομαι πως οι άνθρωποι θα εξεγείρονται στο εγγύς μέλλον εναντίον αυτού που εξεγέρθηκαν στο παρελθόν: τις αδικίες του συστήματος. Θα πρέπει να επαναστατήσουν, και εμείς πρέπει να χαρούμε που θα το κάνουν, αν και όχι τόσο χαρούμενοι που χρειάζεται να το κάνουν. (Αν και πρέπει να ελπίζουμε πως θα αναγνωρίσουν πως η βία δεν είναι απαραίτητα το σημείο που εντοπίζεται η δύναμή τους). Ένα από τα γεγονότα που πυροδότησαν τη Γαλλική Επανάσταση ήταν η καταστροφή της σοδειάς σιτηρών του 178812, που έκανε τις τιμές του ψωμιού να εκτιναχθούν και οι φτωχοί να οδηγηθούν στη πείνα. Η εξασφάλιση απέναντι σε τέτοια γεγονότα συνήθως πιστεύεται πως είναι περισσότερος αυταρχισμός και περισσότερες απειλές εναντίον των φτωχών, αλλά αυτή είναι μόνο μια προσπάθεια να κρατηθεί το καπάκι στη χύτρα, η άλλη επιλογή είναι να χαμηλώσει η φωτιά.
Την ίδια εβδομάδα που έλαβα εκείνο το κακοδουλεμένο δελτίο τύπου για το κλίμα και τη βία, η Exxon Mobil εξέδωσε μια έκθεση εταιρικής πολιτικής. Αποτελεί πολύ βαρετό ανάγνωσμα, εκτός και αν μπορείς να μετατρέψεις τη ξερή επιχειρηματική γλώσσα σε εικόνες συνεπειών αυτών των κερδοσκοπικών δράσεων. Λέει13 η Exxon:
«Είμαστε βέβαιοι πως κανένα από τα αποθέματα υδρογονανθράκων δεν έχει ή πρόκειται να «εγκαταλειφθεί». Πιστεύουμε πως η εκμετάλλευση αυτών των περιουσιακών στοιχείων είναι καίρια για την κάλυψη των αυξανόμενων ενεργειακών απαιτήσεων παγκοσμίως».
Εγκαταλειμμένα περιουσιακά στοιχεία που σημαίνουν αποθέματα άνθρακα – κάρβουνο, πετρέλαιο και αέριο που είναι ακόμη στο υπέδαφος – θα χάσουν την αξία τους αν αποφασίσουμε πως δεν θα εξαχθούν και καούν στο εγγύς μέλλον. Γιατί οι επιστήμονες λένε πως αν θέλουμε τις ηπιότερες αντί των ακραίων εκδοχών της κλιματικής αλλαγής, πρέπει να αφήσουμε  τα περισσότερα αποθέματα υδρογονανθράκων στο έδαφος. Με την ηπιότερη εκδοχή, πολλοί περισσότεροι άνθρωποι – είδη, μέρη – θα επιβιώσουν. Στην καλύτερη περίπτωση, καταστρέφουμε λιγότερο τη Γη. Για την ώρα καυγαδίζουμε για το πόσο θα καταστρέψουμε τη Γη.
Σε κάθε επίπεδο, πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα στην βιομηχανικής κλίμακας, συστημική βία, όχι μόνο στη χειρωνακτική βία των λιγότερο ισχυρών. Όταν ερχόμαστε στο θέμα της κλιματικής αλλαγής, αυτό είναι παραπάνω από απαραίτητο. Η Exxon στοιχημάτισε πως δεν είμαστε σε θέση να κάνουμε την πολυεθνική να κρατήσει τα αποθέματα της στο έδαφος, και η εταιρεία καθησυχάζει τους επενδυτές της πως θα συνεχίσει να κερδίζει με την ταχεία, βίαιη και ηθελημένη καταστροφή της Γης.
Είναι μια τετριμμένη φράση, η καταστροφή της Γης, αλλά μεταφράστε την στο πρόσωπο ενός παιδιού που λιμοκτονεί και ενός ξερού χωραφιού. Ή απλά φανταστείτε τα μικροσκοπικά οστρακοειδή: χτένια, στρείδια, σαλιγκάρια του Αρκτικού ωκεανού που δεν μπορούν να σχηματίσουν κελύφη λόγω της οξείδωσης των ωκεανών αυτή τη στιγμή. Ή άλλη μια υπερκαταιγίδα που διαλύει ακόμη μια πόλη. Η κλιματική αλλαγή είναι βία σε παγκόσμιο επίπεδο, εναντίον τόπων και ειδών όπως και εναντίον ανθρώπινων όντων. Μόλις το πούμε με το όνομα της, μπορούμε να αρχίσουμε να έχουμε μια πραγματική συζήτηση για τις προτεραιότητες και τις αξίες μας. Επειδή η εξέγερση εναντίον της βαρβαρότητας ξεκινά με την εξέγερση εναντίον της γλώσσας που κρύβει αυτή τη βαρβαρότητα.

*Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα The Guardian. Η Rebecca Solnit είναι συγγραφέας, φεμινίστρια και ακτιβίστρια. 
Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας
(φωτογραφία Thomas Mukoya)
πηγή null

  1. https://www.theguardian.com/world/2013/jun/06/bangladesh-factory-building-collapse-community
  2. http://www.climatenewsnetwork.net/2014/03/climate-change-makes-violence-likelier/
  3. http://www.nature.com/nature/journal/v476/n7361/abs/nature10311.html
  4. https://www.theguardian.com/environment/damian-carrington-blog/2013/sep/26/maldives-test-case-climate-change-action
  5. https://www.theguardian.com/world/hurricane-sandy
  6. https://www.theguardian.com/world/2013/nov/08/typhoon-haiyan-batters-philippines
  7. https://www.theguardian.com/environment/2014/feb/04/heat-related-deaths-climate-change
  8. https://www.theguardian.com/environment/climate-change
  9. https://www.theguardian.com/commentisfree/2014/mar/31/new-climate-report-food-prices-already-here
  10. https://www.theguardian.com/environment/interactive/2013/may/13/newtok-alaska-climate-change-refugees
  11. http://feedingamerica.org/hunger-in-america/hunger-facts/usda-hunger-numbers.aspx
  12. http://personal.lse.ac.uk/fleischh/Drought%20and%20the%20French%20Revolution.pdf
  13. https://www.theguardian.com/environment/2014/apr/03/exxon-mobil-climate-change-oil-gas-fossil-fuels

Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2018

(Υδρογον) άνθρακες ο θησαυρός για την Ήπειρο !


του Γιάννη Παπαδημητρίου

Ο όρος εξορυκτισμός περιγράφει το οικονομικό μοντέλο, που είναι προσανατολισμένο στην εξαγωγή πρώτων υλών, στις μέρες μας κυρίως πετρελαίου και φυσικού αερίου. Έχει ασφαλώς μια μακρά ιστορία αλλά αναζωπυρώθηκε στο σημερινό νεοφιλελεύθερο πλαίσιο της υποχώρησης των κρατικών πολιτικών, καθώς οι ιδιωτικές, πολυεθνικές κατά κανόνα, εταιρίες βρήκαν την ευκαιρία να κινηθούν πιο επιθετικά σε νέες περιοχές. Βεβαίως στη Λατινική Αμερική, και κυρίως στη Βενεζουέλα, τη Βολιβία και το Εκουαδόρ, υποστηρίχθηκε και ένα εναλλακτικό μοντέλο, με βασικά στοιχεία την προσπάθεια ελέγχου των κερδών των εταιριών και τις εθνικοποιήσεις, τη διοχέτευση μέρους των εσόδων σε προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας και αναδιανομής και βέβαια με την εκφώνηση ενός πατριωτικού λόγου για την υπεράσπιση της εθνικής ανάπτυξης και κυριαρχίας.

Στην πραγματικότητα πάντως οι δυσμενείς επιπτώσεις ήταν οι ίδιες και στις δύο εκδοχές : ρύπανση υδατικών αποθεμάτων και γεωργικής γης από διαρροές, ανεξέλεγκτη απόθεση των αποβλήτων της εξόρυξης, αποψίλωση τεράστιων δασικών εκτάσεων, παραγωγή τοξικών αποβλήτων από τη χρήση χημικών ουσιών, αύξηση των αέριων εκπομπών που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, σεισμικότητα, προβλήματα υγείας, καταστολή και εκδίωξη των τοπικών κοινοτήτων, στρατιωτικοποίηση και πολεμικά επεισόδια. Το ίδιο απρόθυμες αποδείχτηκαν οι κυβερνήσεις στον κοινωνικό και περιβαλλοντικό έλεγχο των εξορυκτικών δραστηριοτήτων, όποιος και αν ήταν ο φορέας τους.

Το μεγάλο οικονομικό πρόβλημα του εξορυκτικού μοντέλου αποδείχθηκε η ευπάθειά του απέναντι στις χρηματιστηριακές διακυμάνσεις των τιμών των πρώτων υλών, η λεγόμενη «ολλανδική ασθένεια» : Σε κάθε άνοδο των τιμών ή σε κάθε ανακάλυψη νέων κοιτασμάτων, η έκρηξη των εσόδων επανεπενδύεται σε συγκεκριμένους τομείς, άμεσα συνδεδεμένους με την εξορυκτική βιομηχανία, ενώ την ίδια ώρα η αύξηση της συναλλαγματικής αξίας του εθνικού νομίσματος οδηγεί στην εγκατάλειψη άλλων παραγωγικών κλάδων, μιας και τα προϊόντα τους μπορούν πλέον να εισαχθούν σε φθηνότερες τιμές. Όμως η άνοιξη των ψηλών τιμών δεν διαρκεί για πάντα και η μονοκαλλιέργεια και ανισορροπία της οικονομίας δημιουργεί στη συνέχεια μεγάλα προβλήματα και φτώχεια. Νομίζω ότι η πρόσφατη εικόνα χιλιάδων ανθρώπων στα σύνορα Βενεζουέλας – Κολομβίας είναι αρκούντως διδακτική.


Εν κατακλείδι, το όραμα της μετατροπής του ορυκτού πλούτου σε οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη αποδείχθηκε φαντασίωση, διότι η συμβολή της εξορυκτικής βιομηχανίας στην αύξηση των οικονομικών μεγεθών δεν αντισταθμίζει ούτε τις αρνητικές κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις ούτε τη μακροπρόθεσμη οικονομική ανισορροπία. Επ’ αυτού περισσότερα στο άρθρο του Γιώργου Βελεγράκη http://kokkoi.gr/?p=826 στους «Κόκκους»

Η ενεργοποίηση ενός δυναμικού εξορυκτικού λόμπυ στη χώρα μας είναι σχετικά πρόσφατη. Έχω υπόψη συνεντεύξεις του 2010 του τότε Υπουργού Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γιάννη Μανιάτη, όπου περιγράφει τις προτεραιότητες της ενεργειακής πολιτικής, με πρώτη εκείνη την εποχή την κατασκευή των αγωγών, χωρίς την παραμικρή αναφορά σε εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου. Μεσολαβεί όμως η επιβολή του πρώτου μνημονίου, η ενεργοποίηση του πετρελαϊκού κεφαλαίου, που μυρίζεται τη νέα ευκαιρία, η επιθετική ανακίνηση των ιδεολογημάτων περί «κρυμμένου θησαυρού» από δεξιά και από αριστερά (λ.χ. από τον περιβόητο Καζάκη), και το θέμα μπαίνει στις πρώτες σειρές της κυβερνητικής ατζέντας. Από κει και πέρα οι εξελίξεις είναι ραγδαίες :

● Τον Αύγουστο του 2011 ψηφίζεται ο νόμος 4001/2011 για τους υδρογονάνθρακες, που τροποποιεί τον παλιότερο νόμο του 1995 και μειώνει το ποσοστό της φορολογικής επιβάρυνσης του αναδόχου εκμετάλλευσης από 40 % στο 25 % (20 % για το Δημόσιο + 5 % για την εκάστοτε Περιφέρεια).

● Το 2012 σταθμό αποτελεί η διοργάνωση ημερίδας από την Επιτροπή Ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών με θέμα «Ελληνικοί Υδρογονάνθρακες : Από την έρευνα στην εκμετάλλευση». Αρκετοί από τους ομιλητές εκείνης της ημερίδας συμμετέχουν σήμερα στις αντιπροσωπείες του Υπουργείου Ανάπτυξης, που περιφέρονται στις διάφορες ενημερωτικές ημερίδες για να υποστηρίξουν ότι η πρόοδος της τεχνολογίας ελαχιστοποιεί τους κινδύνους για το περιβάλλον της Ηπείρου.

● Την ίδια χρονιά συντάσσεται από το Εργαστήριο Μεταλλευτικής Τεχνολογίας και Περιβαλλοντικής Μεταλλευτικής του Πολυτεχνείου η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή «Ιωάννινα» συνολικής επιφάνειας 4.200 km2, δηλ. της βόρειας μισής περίπου έκτασης της Περιφέρειας Ηπείρου. Παρά τον γενικό χαρακτήρα και τις ασάφειές της, η ΣΜΠΕ εισηγείται δύο διακριτά στάδια έρευνας και εκμετάλλευσης, δηλαδή ότι πρώτα πρέπει να ολοκληρωθεί το στάδιο των ερευνών και ύστερα να ληφθεί η πολιτική απόφαση, αν συμφέρει ή όχι η εξόρυξη, με τη σύμφωνη γνώμη των τοπικών κοινωνιών. Η ΣΜΠΕ περνάει από την Επιτροπή Περιβάλλοντος του Περιφερειακού Συμβουλίου Ηπείρου με συνοπτικές διαδικασίες, με μία μόνο αρνητική ψήφο - κατά σύμπτωση τη δική μου - και υπό τις νουθεσίες της πλειοψηφίας ότι «δεν πρέπει να κωλυσιεργήσουμε σε ένα τόσο σημαντικό θέμα για την ανάπτυξη της περιοχής», και στη συνέχεια εγκρίνεται από το Υπουργείο.


● Η πρώτη παρουσίαση της ΣΜΠΕ στους φορείς της περιοχής γίνεται, με σχετικό face control, δύο ολόκληρα χρόνια αργότερα, το 2014, και αφού έχει υπογραφεί η σύμβαση με την ελληνική εταιρία Energean Oil & Gas. Η σύμβαση αυτή, την οποία υπογράφει η Συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, αγνοεί τις υποδείξεις της ΣΜΠΕ και είναι της μορφής «open door», δηλαδή σύμβαση - πακέτο έρευνας και εκμετάλλευσης. Κυρώνεται στη Βουλή με το νόμο 4300/2014, κατά τη συζήτηση του οποίου ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει ότι οι συμβάσεις Ιωαννίνων, Πατραϊκού και Κατακόλου δεν προάγουν και δεν κατοχυρώνουν τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και εκχωρούν σκανδαλωδώς τα οφέλη του Δημοσίου στους ιδιώτες μισθωτές. Σύμφωνα με τον Εισηγητή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Απόστολο Αλεξόπουλο «θέλουμε τόσο η έρευνα όσο και η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων να γίνει κάτω από διαφορετικό θεσμικό πλαίσιο, με διαφορετικό φορολογικό μοντέλο, με σαφώς μεγαλύτερο μίσθωμα, με διαβούλευση και συμφωνία με τις τοπικές κοινωνίες, με απόλυτο σεβασμό στο περιβάλλον και τα οικοσυστήματα και μη διαταράσσοντας ζωτικές, παραγωγικές διαδικασίες που αναπτύσσονται ήδη, π.χ. ο τουρισμός» (syrizanomarxiakideko.wordpress.com/2014/09/21/ ).

● Μετά από την κυβερνητική αλλαγή του 2015 και ενώ διάφορα δημοσιεύματα κάνουν λόγο ακόμη και για κινέζικο επενδυτικό ενδιαφέρον παρατηρείται ένα σχετικό πάγωμα της διαδικασίας μέχρι το 2017, που ανακοινώνεται η συμφωνία της Energean Oil & Gas με την ισπανική πολυεθνική Repsol, που αποκτά το 60% των δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στα χερσαία οικόπεδα Ιωαννίνων και Αιτωλοακαρνανίας και αναλαμβάνει το ρόλο του Διαχειριστή. Η Repsol είναι μεγάλος παίκτης στην παγκόσμια αγορά εξόρυξης, διύλισης και μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου και πώλησης καυσίμων ενώ έχει παρουσία σε 40 χώρες, κυρίως στη Λατινική Αμερική. Έχει κατηγορηθεί για περιβαλλοντικά εγκλήματα και παραβιάσεις δικαιωμάτων στην περιοχή (http://www.enlazandoalternativas.org/IMG/html/REPSOL_en.html), από το 2001 μέχρι το 2013 έχει καταγράψει 16 επεισόδια ρύπανσης στις εγκαταστάσεις της στην Ταρανκόνα της Ισπανίας και τέλος κατά το 2016 βαρύνεται διεθνώς με 11 περιστατικά διαρροής από εξορύξεις. Η συμφωνία των 2 εταιριών εγκρίνεται από την Κυβέρνηση, χωρίς τροποποίηση των όρων της αρχικής σύμβασης εννοείται, και τα πρώτα συνεργεία των υπεργολάβων εμφανίζονται στην περιοχή για να διεξαγάγουν προκαταρκτικές σεισμικές έρευνες, που περιλαμβάνουν εκρήξεις σε συνολικό μήκος 575 χιλιομέτρων. Επικρατεί φυσικά αναταραχή και, ενώ αρχίζουν να εκδηλώνονται αντιδράσεις, ο σημερινός Υπουργός Περιβάλλοντος & Ενέργειας Γιώργος Σταθάκης σπεύδει να νουθετήσει τους κυβερνητικούς βουλευτές της Ηπείρου ότι η αξιοποίηση των υδρογονανθράκων αποτελεί εθνικό συμφέρον και μέσο ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας.


Επειδή όμως η κυβίστηση είναι πραγματικά μεγάλη, η κυβερνητική προπαγάνδα χρησιμοποιεί και συμπληρωματική επιχειρηματολογία με 3 σκέλη :

α) Πρώτα με το κουτοπόνηρο «διεξάγουμε την έρευνα για να μάθουμε τί υπάρχει στο υπέδαφος χωρίς καμιά οικονομική επιβάρυνση για το Δημόσιο αλλά μπορεί να μη βρεθούν αξιοποιήσιμα κοιτάσματα, οπότε ούτε γάτα ούτε ζημιά». Εκτός από το ότι θυμίζει πολύ το αντίστοιχο «αφήνουμε πόρτες και παράθυρα ανοιχτά αλλά μπορεί οι διαρρήκτες να μην ασχοληθούν με το σπίτι», οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρίες συνήθως δεν πάνε «στα κουτουρού». Όπως εξήγησε και ένα στέλεχος της Κοινοπραξίας σε πρόσφατη ημερίδα, υπάρχουν ασφαλείς ενδείξεις για ύπαρξη μεγάλων κοιτασμάτων, τουλάχιστον φυσικού αερίου, στην περιοχή του Πωγωνίου. Υπενθυμίζω ότι το 2002, σε προγενέστερη έρευνα στην ίδια περιοχή, η ερευνητική γεώτρηση «Δήμητρα» έφτασε σε βάθος 4.000 μέτρων και διακόπηκε λόγω υψηλών πιέσεων και κινδύνου μεγάλου ατυχήματος από έκρηξη αερίου. Τις μέρες εκείνες η Πυροσβεστική μοίραζε μάσκες στους κατοίκους των γειτονικών οικισμών.

β) Το δεύτερο επιχείρημα είναι η κατηγορηματική απόρριψη του fracking, της μη συμβατικής δηλαδή εξόρυξης σχιστολιθικού αερίου και έγκλειστου πετρελαίου με τη μέθοδο της υδραυλικής ρωγμάτωσης, που είναι περιβαλλοντικά η πιο επικίνδυνη και ακραία μορφή εξορύξεων και έχει χαρακτηριστεί ως η «νέα παγκόσμια κρίση του νερού». Ενώ όμως όλοι αποκηρύσσουν μετά βδελυγμίας το fracking, δεν κάνουν προς το παρόν τίποτε για τη νομοθετική του απαγόρευση στα πρότυπα της Γαλλίας, της Ιρλανδίας, ακόμη και της Βουλγαρίας. Στην πραγματικότητα, όπως προκύπτει και από τη διεθνή πρακτική, η εκμετάλλευση του μη συμβατικού σχιστολιθικού αερίου και έγκλειστου πετρελαίου ξεκινάει, αφού ολοκληρωθεί αυτή των συμβατικών κοιτασμάτων, και επομένως άμεσος κίνδυνος δεν υφίσταται ούτως ή άλλως. Για να έχουν όμως τα ξόρκια αντίκρυσμα και στο μέλλον, πρέπει να υπάρξει νομοθετική απαγόρευση.

γ) Το τρίτο επιχείρημα τέλος είναι οι επαναλαμβανόμενες κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις για αυστηρούς περιβαλλοντικούς ελέγχους, επαγρύπνηση όλων των αρμοδίων Υπηρεσιών, αποκλεισμό των προστατευόμενων περιοχών από τις εξορύξεις κλπ. Προκύπτει όμως το ερώτημα, γιατί ο αρμόδιος Υπουργός αρνήθηκε να συμπεριλάβει στον πρόσφατο νόμο για τις προστατευόμενες περιοχές τροπολογία του συμμαχικού κόμματος των Οικολόγων – Πρασίνων με πρόβλεψη απαγόρευσης των εξορύξεων στις περιοχές του δικτύου Natura, 10 από τις οποίες περιλαμβάνονται μέσα στα όρια του οικοπέδου των Ιωαννίνων. Αντιλαμβάνεται κανείς πόσο καθησυχαστικές μπορούν να είναι οι κυβερνητικές διαβεβαιώσεις.

Κοινό γνώρισμα και των 3 αυτών «εναλλακτικών» επιχειρημάτων είναι το άγχος της βραχυπρόθεσμης επικοινωνιακής διαχείρισης, ώστε να λησμονηθεί η στροφή 180 μοιρών του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και να διασκεδαστούν οι ανησυχίες των κατοίκων, ανοίγοντας το δρόμο για μεγάλες περιβαλλοντικές απειλές στο άμεσο μέλλον και για ακόμη μεγαλύτερες στο απώτερο.

● Το τελευταίο επεισόδιο είναι η κύρωση στη Βουλή πριν από λίγο καιρό - με θετική ψήφο από ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΔΗΣΥ και Ποτάμι και χωρίς ονομαστική ψηφοφορία - της σύμβασης για το οικόπεδο Άρτας – Πρέβεζας, δηλαδή για ολόκληρη την υπόλοιπη Ήπειρο με την εταιρία Ελληνικά Πετρέλαια, φυσικά πάλι με την ίδια μορφή «open door». Ας έχουμε υπόψη ότι για τις περιοχές Νοτίου Ιονίου και Κρήτης τα ΕΛΠΕ έχουν σχηματίσει κοινοπραξία και έχουν υποβάλει φάκελο προσφοράς από κοινού με - ποιαν άλλη ; - τη Repsol.


Αναφέρθηκα ήδη στην αρχή στις τεκμηριωμένες διεθνώς μεγάλες και πολυεπίπεδες συνέπειες των εξορύξεων, οι οποίες μάλιστα αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο στην περίπτωση τουfracking. Είναι αποκαλυπτική η αμεσότητα της τηλεοπτικής εικόνας από τη σημερινή πραγματικότητα στην Περιφέρεια Μπαζιλικάτα της γειτονικής Ιταλίας youtu.be/6Azay2QIALQ. Προσθέτω όμως 3 ακόμα παρατηρήσεις ειδικά για την Ήπειρο :

α) Το σεισμικό ιστορικό της περιοχής είναι πλούσιο. Όταν οι εξορύξεις υδρογονανθράκων προκαλούν την εμφάνιση σεισμών ακόμα και σε περιοχές, όπου το φαινόμενο ήταν εντελώς άγνωστο, λ.χ. στο Γκρόνιγκεν της Ολλανδίας, ή εκτινάσσουν τη σεισμικότητα σε ύψη δυσθεώρητα, όπως στην Οκλαχόμα, πόσο ασφαλείς μπορούμε να αισθανόμαστε εμείς ;

β) Το δεύτερο στοιχείο αφορά τα νερά της Ηπείρου, που όπως ξέρετε αποτελεί την υδρολογική καρδιά της Ελλάδας. Δεν πρόκειται μόνο για το ότι απαιτείται πολύ νερό για τη δημιουργία χιλιάδων τόνων λάσπης, η οποία διοχετεύεται μέσα στη γεώτρηση για πολλές χρήσεις - έλεγχο των αναπτυσσόμενων πιέσεων, λίπανση, άνωση και σύνθεση τσιμέντου - ούτε για το ότι δημιουργούνται τέλματα εναπόθεσης της λάσπης. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ο διαρκής εφιάλτης των διαρροών κατά τη διάρκεια της παραγωγής, της επεξεργασίας ή της μεταφοράς.


γ) Τέλος το μεγαλύτερο ίσως έγκλημα διαπράττεται απέναντι στη φυσιογνωμία της Ηπείρου, που λόγω της συγκοινωνιακής απομόνωσης μπορεί να καθυστέρησε στην οικονομική της ανάπτυξη, διατήρησε όμως σε μεγάλο βαθμό ανέπαφο το συγκλονιστικό φυσικό της τοπίο, τους βιότοπους και την πολιτιστική της κληρονομιά. Υπό τα σημερινά δεδομένα το στοιχείο αυτό αποδεικνύεται μεγάλο πλεονέκτημα, γεγονός που επιβεβαιώνεται από τους ρυθμούς αύξησης των επισκεπτών ακόμη και μέσα στην κρίση (αύξηση κατά 20 % μόνο μέσα στον τελευταίο χρόνο και πάνω από 100 % σε σύγκριση με το 2014). Και είναι προφανές ότι η άνοδος του τουρισμού παρασύρει προς τα πάνω και άλλους κλάδους και κυρίως την πρωτογενή παραγωγή, η οποία επίσης θα μπει σε περιπέτειες, εάν ευοδωθεί το σενάριο των εξορύξεων.

Φυσικά το σενάριο αυτό, όντας εισαγόμενο νέο φρούτο, δεν εναρμονίζεται με τις κατευθύνσεις των υφιστάμενων και θεωρητικά υπερκείμενων μορφών χωροταξικής οργάνωσης της Περιφέρειας. Ούτε το Περιφερειακό Χωροταξικό ούτε ο Επιχειρησιακός Σχεδιασμός της Περιφέρειας Ηπείρου ούτε το Σχέδιο Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών έχουν λάβει, κατά τη σύνταξή τους, σοβαρά υπόψη το νέο Ελντοράντο. Και είναι σίγουρα ζητούμενο η αξιοπιστία του σχεδιασμού σ’ αυτή τη χώρα να μη κουρελιάζεται με την επίκληση της καραμέλας του «εθνικού» συμφέροντος.


Απέναντι στην εισβολή οι κάτοικοι της Ηπείρου προσπαθούν να οργανώσουν την άμυνά τους. Οι αντιδράσεις στους πρώτους Δήμους των ερευνών, Ζίτσας, Πωγωνίου και κυρίως του τουριστικού Ζαγορίου, έχουν συγκλίνει στη δημιουργία μιας πολυσυλλεκτικής και ανοιχτής πανγιαννιώτικης Επιτροπής Πρωτοβουλίας ενάντια στις εξορύξεις, που συνεδριάζει με την παρουσία δεκάδων ατόμων, ενώ η ενημερωτική της σελίδα «ΣΩΣΤΕ ΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ – ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ» στο facebook αριθμεί ήδη πάνω από 17.000 μέλη σε όλη την Ελλάδα. Η διοργάνωση εκδηλώσεων και δράσεων είναι αυτή την εποχή συνεχής, όπως και οι παρεμβάσεις σε συνεδριάσεις δημοτικών συμβουλίων και στις ημερίδες του Υπουργείου, ενώ οι τελευταίες εξελίξεις περιλαμβάνουν τη συγκρότηση ανάλογων επιτροπών σε Άρτα και Πρέβεζα και την κινητοποίηση της αποδημίας. Στο πολιτικό επίπεδο την αντίθεση στις εξορύξεις στηρίζουν το ΚΚΕ, το οποίο πάντως περιορίζει την κριτική του στις συμβάσεις και στις εταιρίες και όχι στην εξορυκτική φαντασίωση συνολικά, οι Οικολόγοι – Πράσινοι, σχεδόν όλο το φάσμα των οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες και τέλος μεγάλες οικολογικές οργανώσεις (WWF, Greenpeace κλπ.)

Φυσικά η προσπάθεια εξουδετέρωσης του κινήματος έχει απ’ όλα. Και κυβερνητικές διαβεβαιώσεις «επαγρύπνησης» και προσεταιρισμό τοπικών αρχόντων και υποσχέσεις για θέσεις εργασίας – και φυσικά και υλοποίηση τέτοιων υποσχέσεων - και εγκατάσταση επικοινωνιακού συμβούλου της εταιρίας στα Γιάννενα και ρετσινιές του τύπου «υποκινούμενοι», «οπαδοί του όχι σε όλα», ακόμα και «αντικειμενικοί σύμμαχοι των αλβανικών συμφερόντων» κλπ. καθώς και κάποιες πρώτες, αόριστες προς το παρόν, νύξεις για ποινικοποίηση.


Η Πρωτοβουλία έχει συνείδηση ότι αγωνίζεται ενάντια σε θηρία και ότι το μέτωπο ενάντια στις εξορύξεις πρέπει να ξεπεράσει τα γεωγραφικά όρια της Ηπείρου και όχι μόνο αυτά. Ούτως ή άλλως συνδέεται με την ευρύτερη μάχη για την ανατροπή του καπιταλιστικού ενεργειακού μοντέλου, που αυξάνει τα κέρδη των λίγων και εξαθλιώνει τους πολλούς, που οδηγεί σε θερμά επεισόδια και πολέμους, που γιγαντώνει τις μεταφορές και προκαλεί πλανητικής κλίμακας οικολογικές καταστροφές. Ούτως ή άλλως συνδέεται με τον αγώνα για κοινωνικό έλεγχο και μικρή κλίμακα στην παραγωγή, μεταφορά και διανομή της ενέργειας, με τον αγώνα για την αλλαγή της ζωής των σημερινών ανθρώπων και των απογόνων τους.

Η διεθνής εικόνα των εξελίξεων στις εξορύξεις υδρογονανθράκων είναι αντιφατική, καθώς από τη μία πλευρά έχουμε ραγδαία επέλαση του fracking στις ΗΠΑ (από το 1 % των ενεργειακών τους αναγκών το 2000 έφθασε να καλύπτει πάνω από το 20 % σήμερα) και σε άλλες χώρες και μάλιστα και σε κάποιες ευρωπαϊκές (Μεγάλη Βρετανία πλην Σκωτίας, Πολωνία κλπ.) και από την άλλη βλέπουμε τις πρώτες απαγορεύσεις ακόμη και συμβατικών εξορύξεων (χερσαίων στη Δανία, θαλάσσιων στη Μπελίζ της Κεντρικής Αμερικής) αλλά και την αναγγελία της διακοπής χρηματοδότησης παρόμοιων δραστηριοτήτων από την Παγκόσμια Τράπεζα.


Η κύρια έμπνευση όμως προέρχεται από τη χώρα - έδρα της Repsol, την Ισπανία, η οποία δεν έχει απαγορεύσει τις εξορύξεις. Το 2012 η εταιρία ανακοίνωσε την υλοποίηση ερευνητικού προγράμματος στη θαλάσσια περιοχή των Κανάριων νησιών, γεγονός που προκάλεσε μια έκρηξη αντιδράσεων και την προκήρυξη δημοψηφίσματος από την Κυβέρνηση της Αυτονομίας. Βεβαίως το δημοψήφισμα απαγορεύθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Μαδρίτης - παλιά μου τέχνη κόσκινο ! -, αυτό όμως δεν εμπόδισε 200.000 Κανάριους, το 1/10 του συνολικού πληθυσμού, με επικεφαλής τον Περιφερειάρχη Παουλίνιο Ριβέρο, να διαδηλώσουν ενάντια στην παρουσία της Repsol, ο Πρόεδρος της οποίας χαρακτήρισε την κατάσταση «τριτοκοσμική». Το 2015 η εταιρία εγκατέλειψε το πρόγραμμα, ανακοινώνοντας ότι οι γεωτρήσεις της δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα, έχουμε όμως βάσιμους λόγους να πιστεύουμε ότι το πραγματικό της πρόβλημα ήταν οι πολιτικοί συσχετισμοί.

Ελπίζουμε να τα καταφέρουμε να γίνουμε και στην Ήπειρο «τριτοκοσμικοί» !



πηγή papadimitriou-giannis.blogspot.gr


Τρίτη 27 Μαρτίου: Συλλαλητήριο ενάντια σε μια στημένη διαιτησία #skouries



πηγή soshalkidiki

Δείτε σχετικά:

- Υπέρ της Eldorado Gold η απόφαση της Διαιτησίας προβλέπουν Οικονομικοί Αναλυτές λόγω του Επιδιαιτητή που όρισε το ...Ελληνικό Δημόσιο (εδώ)

- Νέα 6μηνη παράταση λειτουργίας στην ELDORADO GOLD: Οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος καταγγέλλουν - η διοίκηση του υπουργείου με ελαφρά την συνείδηση συνεχίζει να αδειοδοτεί... (εδώ)



Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2018

Υπέρ της Eldorado Gold η απόφαση της Διαιτησίας προβλέπουν Οικονομικοί Αναλυτές λόγω του Επιδιαιτητή που όρισε το ...Ελληνικό Δημόσιο



Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η απόφαση της διαιτησίας μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και "Ελληνικός Χρυσός" πρόκειται να εκδοθεί πολύ νωρίτερα από την αρχικά ορισθείσα ημερομηνία της 6ης Απριλίου, ίσως και σήμερα ή αύριο. Δεν αποκλείεται στους διαιτητές να μην άρεσε ο "βαρύς" συμβολισμός της Μεγάλης Παρασκευής.
Ουσιαστικά την υπόθεση θα την κρίνει ένας άνθρωπος, ο επιδιαιτητής κ. Κωνσταντίνος Μενουδάκος. Αυτό αναγνωρίζεται και από τους ξένους οικονομικούς αναλυτές, ορισμένοι από τους οποίους μάλιστα προεξοφλούν τη θετική για την εταιρεία απόφαση, ακριβώς επειδή γνωρίζουν ποιος είναι ο κ. Μενουδάκος.
Εν ολίγοις, όπως φαίνεται ο κόσμος το’χει τούμπανο και ο κ. Σταθάκης κρυφό καμάρι ότι ο "ανεξάρτητος" επιδιαιτητής που όρισε θα είναι υπέρ της εταιρείας και όχι υπέρ του Δημοσίου! 
Για παράδειγμα, το παρακάτω άρθρο από το Seeking Alpha
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:  
"Συνιστώ την Eldorado gold για αγορά και συσσώρευση λόγω μιας αναμενόμενης θετικής απόφασης από το διαιτητικό δικαστήριο που αναμένεται στις 4 Απριλίου 2018.
Το πάνελ των δικαστών:
Ο κ. Χρυσικός (διορισμένος από την κυβέρνηση), ο κ. Λυκούδης (διορισμένος από την εταιρεία) και ο κ. Μενουδάκος. Δεδομένου ότι ο κ. Χρυσικός θα είναι υπέρ της κυβέρνησης και ο κ. Λυκούδης υπέρ της εταιρείας, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε ποιος είναι ο κ. Μενουδάκος.
Ο κ. Κωνσταντίνος Μενουδάκος είναι πρώην πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ελλάδας (ΣτΕ) – από τον Μάιο 2012 έως τον Ιούλιο του 2013 – κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, όλες οι αποφάσεις του ανώτατου δικαστηρίου σχετικά με την Eldorado Gold ήταν υπέρ της εταιρείας."
Τη βεβαιότητά της ότι η διαιτητική απόφαση θα την δικαιώσει, διατυμπανίζει φυσικά και η Eldorado Gold
Από την άλλη, στα Άνω Πεδινά Ζαγορίου στις 23/1 ακούσαμε από στόματος του Γ. Γραμματέα ΥΠΕΝ κ. Βερροιόπουλου ότι "θα την κερδίσουμε τη διαιτησία!", δηλαδή ότι το διαιτητικό δικαστήριο θα κρίνει υπέρ του Δημοσίου. 
Θα το μάθουμε πολύ σύντομα αλλά μέχρι τότε πρέπει να διευκρινίσουμε ένα βασικό ζήτημα:
Η διαιτησία – δηλαδή προσωπικά ο κ. Μενουδάκος – ως αποκλειστικό διακύβευμα έχει να κρίνει αν η Ελληνικός Χρυσός έχει παραβιάσει τη σύμβαση της με το κράτος και ειδικά τις παρ. 3.2 έως 3.5 αυτής. Δηλαδή αν η μεταλλουργική μέθοδος της ακαριαίας τήξης (flash smelting), όπως ΑΚΡΙΒΩΣ αυτή περιγράφεται στη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων και έχει εγκριθεί περιβαλλοντικά με την ΚΥΑ ΕΠΟ 201745/2011 μπορεί να έχει βιομηχανική εφαρμογή για τροφοδοσία της με συμπυκνώματα περιεκτικότητας σε αρσενικό άνω του 8%. Αυτό όμως έχει ήδη κριθεί από την αρμόδια υπηρεσία του ΥΠΕΝ (αποφάσεις Σκουρλέτη από 5/7/2016 και 2/11/2011). Την  τεχνική κρίση της υπηρεσίας το διαιτητικό δικαστήριο – ο κ. Μενουδάκος – οφείλει να δεχθεί, ειδικά μετά την καταλυτική για την υπόθεση δήλωση Δημητριάδη οτι η ακαριαία τήξη όπως θα εφαρμοστεί στη Χαλκιδική είναι «πατέντα».
Είναι συνολικά ΑΝΑΡΜΟΔΙΟ το διαιτητικό δικαστήριο – δηλαδή ο κ. Μενουδάκος – να εξετάσει και να εκδώσει κρίση για θέματα τεχνικού περιεχομένου, πέραν των όσων περιγράφονται στη ΜΠΕ και την ΑΕΠΟ.
Το λέμε αυτό διότι δεν αποκλείεται, προκειμένου να βρεθεί «διέξοδος» στο αδιέξοδο που έχει δημιουργήσει η αποδεδειγμένη ακαταλληλότητα της μεθόδου, να προταθεί ως από κοινού συμφωνημένη λύση μια «νέα» ή «τροποιημένη» μέθοδος, συμβατή με τα απαγορευτικά συμπυκνώματα.
Aλλά το διαιτητικό δικαστήριο –  δηλαδή ο κ. Μενουδάκος – δεσμεύεται απολύτως στην κρίση του από την αποφασή 1492/2013 του ΣτΕ που βγήκε επί των ημερών του:
«Η τυχόν εφαρμογή άλλης μεθόδου ή η ουσιώδης, ως προς τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, τροποποίησή της, σε οποιοδήποτε στάδιο και αν ανακύψει η ανάγκη αυτή, θα πρέπει να στηρίζεται σε νέα έγκριση περιβαλλοντικών όρων, εκδοθείσα κατόπιν τηρήσεως εκ νέου της διαδικασίας περιβαλλοντικής αδειοδοτήσεως, λόγω ουσιώδους τροποποιήσεως των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του έργου».
Δηλαδή στο ερώτημα που τέθηκε ενώπιον του διαιτητικού δικαστηρίου η απάντηση μπορεί να είναι μόνο ένα ΝΑΙ ή ένα ΟΧΙ. Ή παραβιάζεται η σύμβαση λόγω της ακαταλληλότητας της επιλεγείσας μεταλλουργικής μεθόδου για τα συμπυκνώματα της Χαλκιδικής ή δεν παραβιάζεται. Τρίτον τι δε χωρεί.

*Δείτε τα σχόλια που προεξοφλούν μεγάλη άνοδο της μετοχής της EldoradoGOld στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης μετά τις 6 Απριλίου δλδ την απόφαση της Διαιτησίας...  https://stocktwits.com/symbol/EGO


Εξόρυξη Πετρελαίου σημαίνει Καταστροφή, Λεηλασία, Πόλεμος





Εξόρυξη Πετρελαίου Σημαίνει

Καταστροφή


Σύμφωνα με τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων των ίδιων των εταιρειών:
  • Τουλάχιστον 92.000 κιλά εκρηκτικά, 11.500 γεωτρήσεις-τρύπες, από 8 έως 20 μέτρα βάθος η κάθε μία.
  • 219 ελικοδρόμια εντός παρθένων δασών και προστατευόμενων περιοχών.
  • 000 έως 3.000 lt καύσιμο ανά γεωτρύπανο ανά ημέρα.
  • 395 ώρες πτήσεις των ελικοπτέρων, με κατανάλωση από 150 έως 850 lt καυσίμου ανά ώρα.
  • Αποτέλεσμα; Τουλάχιστον 200 τόνοι τοξικών αερίων: μονοξείδιο του άνθρακα, αέριοι υδρογονάνθρακες, οξείδια του αζώτου, διοξείδιο του θείου και εισπνεύσιμα σωματίδια. Δημιουργία όξινης βροχής και επιβάρυνση χλωρίδας και πανίδας ακόμα και μακριά από τις γεωτρήσεις. Μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα, ήδη από τη φάση των ερευνών.
  • Ανυπολόγιστες ζημιές από πιθανή διαρροή ή ατύχημα. 
  • Μόνο το 2017 η ανάδοχος του έργου Repsol ήταν υπεύθυνη για 11 ατυχήματα και διαρροή 40 τόνων πετρελαίου παγκοσμίως.

Λεηλασία

Οι εμπλεκόμενες εταιρείες Repsol και Energean Oil απολαμβάνουν ειδικό καθεστώς με την αιτιολογία πως πρόκειται για επένδυση «εθνικού συμφέροντος». Βάσει του «νόμου περί υδρογονανθράκων» (2289/95):
  • Απόλυτο δικαίωμα σε αναγκαστικές απαλλοτριώσεις, κατά παρέκκλιση της κείμενης νομοθεσίας , προς εξυπηρέτηση των αναγκών των εταιρειών (δρόμοι, αγωγοί μεταφοράς, αποθηκευτικοί χώροι, εγκαταστάσεις επεξεργασίας και λιμάνια μεταφόρτωσης).
  • Καμία υποχρέωση των εταιρειών ως προς τον τόπο και τρόπο διάθεσης των απολήψιμων ποσοτήτων. Κοινώς, ούτε θα αυξηθεί η ενεργειακή επάρκεια της περιοχής, ούτε θα φθηνύνουν τα καύσιμα.
Συμπέρασμα; Είτε βρεθούν είτε όχι απολήψιμα κοιτάσματα πετρελαίου, η περιοχή θα έχει ήδη λεηλατηθεί, η υγεία των κατοίκων θα έχει ήδη επιβαρυνθεί, οι τοπικές κοινωνίες θα έχουν ήδη διχαστεί, το περιβάλλον θα έχει ήδη καταστραφεί.


Πόλεμος

Αμέτρητες πολεμικές συρράξεις είχανε στο επίκεντρο τους τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Τέτοιου είδους επιχειρηματικές δραστηριότητες, πέρα από το να γεμίζουν τις τσέπες των αφεντικών, φέρνουν πάντοτε στρατιωτικοποίηση, ένταση του κοινωνικού ελέγχου, αύξηση των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών, εκτόξευση του αριθμού των θερμών επεισοδίων, μεγέθυνση των στρατιωτικών δαπανών. 

Με το αστήρικτο επιχείρημα πως «πρόκειται για το πετρέλαιο μας» τα αφεντικά θα τονώνουν το χαρτί του εθνικισμού, εις βάρος της αρμονικής συνύπαρξης μεταξύ γειτόνων. Οι ιστορικές περιπτώσεις των πολέμων στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, τα τελευταία 100 χρόνια, αποδεικνύουν πως το κυνήγι του Μαύρου Χρυσού συνοδεύεται από ανοιχτές πολεμικές συγκρούσεις. 
Και όλοι ξέρουμε ποιανού το αίμα θα χυθεί σε αυτή την περίπτωση…

Δεν έχουμε κανένα λόγο να συστρατευόμαστε με αυτή την υπόθεση,

Έχουμε κάθε λόγο να εναντιωνόμαστε στο πετρέλαιο!!!





_____________________________________

*από την Σεμπρεβίβα, πολυθεματική πολιτική συλλογικότητα του α/α/α χώρου, με σημείο αναφοράς τα Γιάννινα.



Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2018

Νέα 6μηνη παράταση λειτουργίας στην ELDORADO GOLD: Οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος καταγγέλλουν - η διοίκηση του υπουργείου με ελαφρά την συνείδηση συνεχίζει να αδειοδοτεί...

ΣΤΟΥ ΚΟΥΦΟΥ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΟΣΟ ΘΕΛΕΙΣ ΒΡΟΝΤΑ

Την περασμένη Τρίτη 6/3/2018, ο κ. Σταθάκης έδωσε –για 2η φορά- νέα 6μηνη παράταση λειτουργίας στον ΧΥΤΕΑ (Χώρος Υγειονομικής Ταφής Επικίνδυνων Αποβλήτων) του Κοκκινόλακα, που λειτουργεί με παράνομη προσωρινή υπουργική αδειοδότηση στην τριτοκοσμική Ελλάδα, καταπατώντας κάθε έννοια νομιμότητας, την στιγμή που εκκρεμεί εκδίκαση της προσφυγής των κατοίκων στο ΣΤΕ που θα γίνει στις 21/3/2018.

Τέσσερις μόλις μέρες μετά, χθες Σάββατο βράδυ 10/3/2018, μια νταλίκα που μετέφερε χύδην απόβλητα της Ολυμπιάδας, παραβαίνοντας τις εντολές των επιθεωρητών περιβάλλοντος, σύμφωνα με τις οποίες θα έπρεπε να τα διαχειρίζονται ως τοξικά και επικίνδυνα, για να τα ξεφορτώσει στον παράνομο ΧΥΤΕΑ, ανετράπη λίγα μέτρα πιο μακριά από το τείχος της αρχαίας πόλης των Σταγείρων (στο σημερινό χωριό Ολυμπιάδα), με αποτέλεσμα να χυθούν δεκάδες τόνοι τοξικών αποβλήτων στα πρανή του δρόμου. Παρόμοιο ατύχημα είχε συμβεί και το 2013 στην περιοχή της Ρεντίνας, μετά το οποίο η εταιρεία υποχρεώθηκε να αλλάξει τον παράνομο τρόπο μεταφοράς και να χρησιμοποιεί κλειστά κοντέινερ, όπως ο νόμος ορίζει, για μεταφορά επικίνδυνων υλικών.

Αλλά το αυτί των υπευθύνων της πολιτείας και της πολιτικής ηγεσίας δεν φαίνεται να ιδρώνει, αφού ο κ. Σταθάκης (με την αποδεδειγμένα ασθενή μνήμη) ανανεώνει κάθε έξι μήνες την προσωρινή άδεια του ΧΥΤΕΑ. Ήρθαν οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος, η αστυνομία, ενημερώθηκε η Εισαγγελία, πήραν δείγματα από τα χυμένα απόβλητα για τις αναλύσεις, έγιναν συσκέψεις, θα γράφτηκε και το συμβάν σε κάποιο βιβλίο συμβάντων -κοντά στα τόσα άλλα- για να γίνει ιστορία. Ούτε η εταιρεία ίδρωσε, ούτε ο κ. Σταθάκης, ούτε κι η δικαιοσύνη.

Αλήθεια τι άλλο θα μπορούσαμε να πούμε αφού το προηγούμενο ατύχημα θεωρήθηκε πταίσμα και μπήκε στο αρχείο;;;;;

Κι όλα αυτά συμβαίνουν ενώ οι Επιθεωρητές περιβάλλοντος έχουν βγάλει πόρισμα για τα πολλαπλά και διαχρονικά περιβαλλοντικά εγκλήματα της ELDORADO τα οποία συνεχίζονται και σήμερα. Και ενώ αυτοί τα καταγγέλλουν η διοίκηση του υπουργείου με ελαφρά την συνείδηση αδειοδοτεί.

Ο δρόμος που συνδέει την Εγνατία Οδό με το 3ο πόδι της Χαλκιδικής και το Άγιο Όρος, είναι ο δρόμος όπου γίνονται τα ατυχήματα με τα φορτηγά της ELDORADO, καθώς οι προδιαγραφές του δεν σηκώνουν τέτοιου είδους μεταφορές. Εξ αιτίας ακριβώς αυτών των μεταφορών έχει καταστραφεί και βρίσκεται σε κακό χάλι. Απ’ αυτόν τον δρόμο έρχονται πάρα πολλοί τουρίστες για να επισκεφτούν την Χαλκιδική και το Άγιο Όρος (τα στοιχεία λένε πως για το 2017 είχαμε 740.028 επισκέπτες). Όποιος έχει κάνει την διαδρομή –ειδικά το καλοκαίρι- ξέρει πόσο επικίνδυνος είναι και πόσο κατεστραμμένος είναι, από τα φορτηγά της εταιρείας. Σε 10 χιλιόμετρα έτυχε μια φορά να συναντήσουμε 12 φορτηγά.

Σε λίγες μέρες θα γίνει στην Θεσσαλονίκη το Περιφερειακό συνέδριο για την ανάπτυξη της Περιφέρειας της Κεντρικής Μακεδονίας. 

Θα έρθουν οι υπουργοί, οι γραμματείς, ο ίδιος ο πρωθυπουργός και θα μιλήσουν για ανάπτυξη. 
Θα μιλήσουν για τον Τουρισμό, την βαριά βιομηχανία της χώρας, για τις υποδομές, για την ποιότητα του τουριστικού προϊόντος, για την σύνδεσή του με τον πρωτογενή τομέα. 
Θα μιλήσουν για τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, για τις θάλασσες, τα αρχαία, τον Αριστοτέλη, το Άγιο Όρος. 

Θα περισσέψει δηλαδή η υποκρισία για ακόμα μια φορά, όπως περίσσευε όλα τα χρόνια, όταν μιλούσαν οι πολιτικοί. Κι αυτό γιατί εμείς θα έχουμε στα μάτια μας τους κατεστραμμένους δρόμους, τα αναποδογυρισμένα φορτηγά της Eldorado με τα τοξικά απόβλητα, τα κομμένα δέντρα στο ξεκοιλιασμένο δάσος, τις λίμνες ΧΥΤΕΑ-ωρολογιακές βόμβες, την κόκκινη θάλασσα μπροστά στο Στρατώνι. 

Το Μέγα σκάνδαλο της ELDORADO, οικονομικό, περιβαλλοντικό, πολιτικό, το ζούμε καθημερινά και αναρωτιόμαστε:
ΓΙΑΤΙ ΣΗΜΕΡΙΝΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΕΧΕΤΑΙ;;;;

Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2018

Tο Υπουργείο Γεωργίας εγκρίνει το ζιζανιοκτόνο Roundup της Monsanto για πέντε χρόνια (#glyphosate)



To Ελληνικό Yπουργείο Γεωργίας ενέκρινε επισήμως στις 6 Μαρτίου την επανέγκριση του παγκοσμίως χρησιμοποιούμενου ζιζανιοκτόνου, το Roundup της Monsanto, το οποίο περιέχει την επικίνδυνη χημική ουσία glyphosate.

Σύμφωνα με την απόφαση, η άδεια κυκλοφορίας στην αγορά χορηγείται από τις 6 Μαρτίου 2018 έως τις 15 Δεκεμβρίου 2023.
Η Ελλάδα συγκαταλεγόταν μεταξύ των εννέα κρατών μελών που αντιτάχθηκαν στο σχέδιο της ΕΕ για επανεξέταση του glyphosate κατά τη διάρκεια μιας κρίσιμης ψηφοφορίας πέρυσι. Η επανεξέταση τελικά εγκρίθηκε με ειδική πλειοψηφία χάρη στη Γερμανία, η οποία προηγουμένως απείχε.
Σύμφωνα με την EURACTIV η Γαλλία είναι διατεθειμένη να πραγματοποιήσει επιστημονική έρευνα σχετικά με τις εναλλακτικές λύσεις του glyphosate καθώς και να παράσχει πρόσθετα στοιχεία που να επιβεβαιώνουν ότι η χρήση του glyphosate πρέπει να τερματιστεί στο τέλος της 5ετούς επέκτασης.

Δεν είναι ακόμη σαφές εάν οι χώρες αυτές έχουν ζητήσει χρηματοδότηση από την ΕΕ για να πραγματοποιήσουν αυτή την έρευνα.

Η glyphosate είναι ένα συστηματικό ζιζανιοκτόνο ευρέως φάσματος και ξηραντικό για καλλιέργειες, η χρήση του είναι αμφιλεγόμενη και μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την υγεία και το περιβάλλον.

Την 1η Μαρτίου 2015, ο Διεθνής Οργανισμός για την Έρευνα για τον Καρκίνο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας κατέταξε τη glyphosate ως "πιθανώς καρκινογόνο στον άνθρωπο" (κατηγορία 2Α) βάσει επιδημιολογικών μελετών, μελετών σε ζώα.

Μια πρόσφατη ανασκόπηση της ακαδημαϊκής έρευνας κατέδειξε ότι η έκθεση στην ουσία μπορεί να προκαλέσει μια σειρά σοβαρών ασθενειών όπως καρκίνο, ορμονικές διαταραχές, γενετικές ανωμαλίες και νευρολογικές ασθένειες όπως η νόσος του Πάρκινσον.



πηγή enallaktikos.gr
Με πληροφορίες από geneticliteracyproject.org



Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2018

Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της Χαλκιδικής: Συνταγματικές επιταγές και αντισυνταγματικές πρακτικές #skouries

"Δημόσιο όφελος ή δημόσια ζημία;  Yπολογίζουμε το καθαρό κέρδος της Eldorado, μόνο από Σκουριές και Ολυμπιάδα σε 15,6 δις ευρώ και τα φορολογικά έσοδα του Δημοσίου σε ένα μεγάλο μηδενικό."

Δημόσια Επιστολή – Καταγγελία 
που έστειλε στις   το "Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων" 
προς: 
α) Τον Υπουργό ΠΕΝ κ. Σταθάκη, 
β) Τον Αναπληρωτή Υπουργό ΠΕΝ κ. Φάμελλο και 
γ) Τον Υφυπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Πιτσιόρλα. 

ΘΕΜΑ: ”Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της Χαλκιδικής: Συνταγματικές επιταγές και αντισυνταγματικές πρακτικές”

Κατά το Σύνταγμα, τα κοιτάσματα ορυκτών πρώτων υλών είναι “εθνικός πλούτος” και αξιοποιούνται χάριν του δημοσίου συμφέροντος για την προαγωγή της εθνικής και περιφερειακής οικονομίας της Χώρας:
«Άρθρο 106: (Κράτος και εθνική οικονομία)
Παρ. 1: Για την εδραίωση της κοινωνικής ειρήνης και την προστασία του γενικού συμφέροντος το Kράτος προγραμματίζει και συντονίζει την οικονομική δραστηριότητα στη Xώρα, επιδιώκοντας να εξασφαλίσει την οικονομική ανάπτυξη όλων των τομέων της εθνικής οικονομίας. Λαμβάνει τα επιβαλλόμενα μέτρα για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου, από την ατμόσφαιρα και τα υπόγεια ή υποθαλάσσια κοιτάσματα, για την προώθηση της περιφερειακής ανάπτυξης και την προαγωγή ιδίως της οικονομίας των ορεινών, νησιωτικών και παραμεθόριων περιοχών.»
Και κατά το άρθρο 102 του Μεταλλευτικού Κώδικα ν.δ. 210/1973, η μεταλλεία έχει προτεραιότητα έναντι άλλων δραστηριοτήτων ακριβώς επειδή θεωρείται – αξιωματικά και σε κάθε περίπτωση, χωρίς να προσφέρεται απόδειξη – «δημοσίας ωφελείας»:
«Η εκμετάλλευσις των μεταλλείων χαρακτηρίζεται δια την εφαρμογήν των διατάξεων του παρόντος ως δημοσίας ωφελείας».
Στη συνέχεια θα εξετάσουμε αν και κατά πόσο η Συνταγματική επιταγή της ικανοποίησης του δημοσίου συμφέροντος τηρείται την περίπτωση της θεωρούμενης ως μεγαλύτερης στη χώρα μας πηγής ορυκτού πλούτου, αυτήν των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην ανατολική Χαλκιδική, η εκμετάλλευση των οποίων έχει παραχωρηθεί στην Ελληνικός Χρυσός, θυγατρική σήμερα της καναδικής Eldorado Gold. Αρχικά οφείλουμε να πούμε οτι κατά την άποψή μας η προστασία και διαφύλαξη του περιβάλλοντος και της υγείας των πολιτών είναι σκοποί δημοσίου συμφέροντος υπέρτερου των όποιων οικονομικών ωφέλειων μπορεί να έχει ένα τέτοιο έργο. Όπως θα καταδείξουμε, ακόμα και με τη στενή θεώρηση του δημοσίου συμφέροντος που το ταυτίζει με τα έσοδα του Δημοσίου, η επιταγή του άρθρου 106 του Συντάγματος όχι μόνο δεν τηρείται αλλά αντίθετα παραβιάζεται καθολικά.

Το δημόσιο συμφέρον ταυτίζεται με τη μεταλλουργία

Με την πρόθεση να ικανοποιηθεί το δημόσιο συμφέρον, στη σύμβαση μεταβίβασης των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην Ελληνικός Χρυσός τέθηκε ως όρος η υποχρέωση της αγοράστριας για καθετοποίηση της παραγωγής των μεταλλείων με την παραγωγή καθαρών πολύτιμων μετάλλων υψηλής προστιθέμενης αξίας. Η κατασκευή και λειτουργία μονάδας μεταλλουργίας χρυσού τέθηκε ως στόχος της σύμβασης διότι η ανάκτηση καθαρών μετάλλων εντός της χώρας και η εδώ φορολόγηση τους θα απέδιδε πολλαπλάσια έσοδα για το κράτος σε σχέση με την εξαγωγή ανεπεξέργαστων μεταλλικών συμπυκνωμάτων.
Εν συνεχεία η Ελληνικός Χρυσός υπέβαλε Επενδυτικό Σχέδιο με κεντρικό κορμό μια μεταλλουργική μονάδα στο Μαντέμ Λάκκο (Στρατώνι) που θα εφάρμοζε τη μέθοδο της ακαριαίας τήξης (flash smelting) για να παράγει καθαρό χρυσό, χαλκό και άργυρο. Το σχέδιο αυτό διαφημίστηκε ως η καλύτερη δυνατή αξιοποίηση των πολυμεταλλικών κοιτασμάτων της ανατολικής Χαλκιδικής και ως τέτοιο εγκρίθηκε περιβαλλοντικά και μπήκε σε διαδικασία υλοποίησης. Είναι βέβαιο δε οτι η προσδοκία των υψηλών εσόδων για το δημόσιο ταμείο από τη φορολόγηση των καθαρών μετάλλων βάρυνε αποφασιστικά υπέρ της έγκρισης αυτού του σύνθετου και πολύ μεγάλης κλίμακας έργου, παρά τις αδιαμφισβήτητες και σημαντικότατες αρνητικές περιβαλλοντικές του επιπτώσεις και τη σφοδρή αντίδραση της τοπικής κοινωνίας.
Η σημασία, κατά συνέπεια, της εγχώριας μεταλλουργικής επεξεργασίας των συμπυκνωμάτων για το δημόσιο συμφέρον είναι ξεκάθαρη και δεν μπορεί να υποβαθμιστεί: Κατά την εγκεκριμένη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων της εταιρείας, «η στρατηγική παραγωγή καθαρών μετάλλων είναι εθνική επιδίωξη». Άλλωστε, μέσω της Διαιτησίας που βρίσκεται σε εξέλιξη το Δημόσιο ζητά από το Διαιτητικό Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η πλήρης και ολοκληρωμένη κατασκευή εργοστασίου μεταλλουργίας και η παραγωγή καθαρών μετάλλων «εμπίπτουν στο δικαιοπρακτικό θεμέλιο της Σύμβασης Μεταβίβασης». Χωρίς μεταλλουργία, δεν υπάρχει δημόσιο όφελος.

Εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον το Επενδυτικό Σχέδιο της Ελληνικός Χρυσός;

Μετά από τα ανωτέρω, θα περίμενε κανείς ότι το Δημόσιο θα επεδίωκε τη μεγαλύτερη δυνατή αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της Χαλκιδικής και ότι η Ελληνικός Χρυσός θα είχε σχεδιάσει μια “επένδυση” που θα επεξεργαζόταν μεταλλουργικά το μεγαλύτερο μέρος αν όχι το σύνολο των μεταλλευτικών αποθεμάτων της περιοχής. Όμως, παρά τις μεγαλοστομίες της εταιρείας και των υποστηρικτών της – μεταξύ τους και η τότε ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου – η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Η πολυδιαφημσμένη μονάδα μεταλλουργίας (που όλα πλέον συντείνουν στο ότι δεν θα κατασκευαστεί) πρόκειται να τροφοδοτηθεί ΜΟΝΟ με το συμπύκνωμα πυριτών της τελικής φάσης (Φάση ΙΙΙ) του υποέργου Ολυμπιάδας και με ένα πολύ μικρό μέρος του συμπυκνώματος χαλκού-χρυσού των Σκουριών (στην ελάχιστη δυνατή αναλογία ώστε ο χαλκός να δράσει απλά και μόνο ως καταλύτης για την ανάκτηση του χρυσού).
Κατ’ αρχήν, δεν προβλέφθηκε να τροφοδοτήσουν την μεταλλουργική μονάδα μια σειρά από συμπυκνώματα τα οποία, κατά την εγκεκριμένη ΜΠΕ, θα εξαχθούν για ανάκτηση των καθαρών μετάλλων σε μεταλλουργίες του εξωτερικού χωρίς να αφήσουν φορολογικά έσοδα στο Δημόσιο. Τα συνόψισε σε άρθρο του [εδώ] ο ομότιμος καθηγητής γεωλογίας ΑΠΘ κ. Σαράντης Δημητριάδης:
Α). Το σύνολο των συμπυκνωμάτων γαληνίτη από το μεταλλείο Μαύρων Πετρών: με περιεχόμενους 98.490 τόννους μολύβδου και 233,6 τόννους αργύρου.
Β). Το σύνολο των συμπυκνωμάτων σφαλερίτη από το μεταλλείο Μαύρων Πετρών: με περιεχόμενους 136.695 τόννους ψευδαργύρου και 25,9 τόννους αργύρου.
Γ). Το σύνολο των συμπυκνωμάτων γαληνίτη από το μεταλλείο Ολυμπιάδας: με περιεχόμενους 490.000 τόννους μολύβδου, 3,8 τόννους χρυσού και 1.487 τόννους αργύρου.
Δ). Το σύνολο των συμπυκνωμάτων σφαλερίτη από το μεταλλείο Ολυμπιάδας: με περιεχόμενους 704.671 τόννους ψευδαργύρου, 2,11 τόννους χρυσού και 9,3 τόννους αργύρου.
Ε) Το σύνολο των συμπυκνωμάτων μίγματος πυριτών που θα παραχθούν κατά τη Φάση ΙΙ από το μεταλλείο Ολυμπιάδας: 351.280 τόννοι με περιεχόμενους 8,6 τόννους χρυσού και 11,2 τόννους αργύρου.
Στ). Το σύνολο των συμπυκνωμάτων χαλκού-χρυσού (632.000 τόννοι) που θα παραχθούν κατά τα πρώτα 6 παραγωγικά έτη του μεταλλείου των Σκουριών, πριν το προβλεπόμενο (ήδη πλέον μη προβλεπόμενο) ξεκίνημα της μεταλλουργικής μονάδας: με περιεχόμενους 164.347 τόννους χαλκού και 17 τόννους χρυσού.
Ζ). Το μη κατευθυνόμενο για τροφοδοσία της μονάδας μεταλλουργίας (ήδη μη προβλεπόμενης) μέρος των παραγόμενων συμπυκνωμάτων χαλκού-χρυσού του μεταλλείου Σκουριών κατά τα υπόλοιπα έτη λειτουργίας του: συνολικά 2.448.000 τόννοι συμπυκνώματος χαλκού-χρυσού, με περιεχόμενους 636.532 τόννους χαλκού και 66.1 τόννους χρυσού.
Τα παραπάνω πολύτιμα και βασικά μέταλλα “φυγαδεύονται” στο εξωτερικό κρυμμένα μέσα στα ευτελούς αξίας συμπυκνώματα, χωρίς να φορολογηθούν στη χώρα μας.
Eπιπλέον, έχουν ήδη πωληθεί από την εταιρεία για δικό της αποκλειστικά όφελος τα κάτωθι συμπυκνώματα, ενώ θα μπορούσε να έχει προγραμματιστεί να τροφοδοτήσουν την σχεδιαζόμενη μεταλλουργία χρυσού [εδώ]:
  1. Το στοκ χρυσοφόρου συμπυκνώματος αρσενοπυρίτη που είχε αφήσει στην Ολυμπιάδα η Α.Ε.Ε.Χ.Π.&Λ., με εμπεριεχόμενες 240.000 ουγγιές χρυσού και 1.432.000 ουγγιές αργύρου (1 ουγγιά ~31 γρ.).
  2. Το συμπύκνωμα χρυσοφόρου αρσενοπυρίτη που παρήχθη από τον εμπλουτισμό των παλαιών τελμάτων Ολυμπιάδας (Φάση Ι του υποέργου Ολυμπιάδας), με εμπεριεχόμενες 226.000 ουγγιές χρυσού και 1.427.000 ουγγιές αργύρου.
Την απώλεια σημαντικών δημοσίων εσόδων από την πώληση όλων αυτών των συμπυκνωμάτων είχε επισημάνει στο στάδιο της περιβαλλοντικής αδειοδότησης η Διεύθυνση Μεταλλευτικών και Βιομηχανικών Ορυκτών (ΔΜΕΒΟ) του ΥΠΕΝ που με την από 2.12.2010 γνωμοδότησή της είχε εισηγηθεί να τροποποιηθεί η ΜΠΕ ώστε να συμπεριληφθούν και αυτά στην τροφοδοσία της μονάδας μεταλλουργίας, με στόχο τη μεγιστοποίηση του οφέλους για την εθνική οικονομία. Η εισήγηση αγνοήθηκε.
Είναι φανερό ότι αυτή η “επένδυση” -που με ιδιαίτερη σπουδή και προχειρότητα εγκρίθηκε περιβαλλοντικά ακριβώς όπως προτάθηκε από την εταιρεία και χωρίς καμία τροποποίηση– ούτε “ιδιαιτέρως συμφέρουσα για την εθνική οικονομία» είναι, ούτε η ορθολογικότερη δυνατή αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου των Μεταλλείων Κασσάνδρας. Ο όλος σχεδιασμός εξυπηρετεί αποκλειστικά την επιδίωξη της εταιρείας να καρπωθεί όσο περισσότερα γίνεται κέρδη από τον ορυκτό πλούτο της Χαλκιδικής χωρίς να πληρώσει φόρους στο Δημόσιο.

Επί πλέον, η παραβίαση της σύμβασης μηδενίζει εντελώς το δημόσιο όφελος

Μετά τις από 5-7-2016 και 2-11-2016 αποφάσεις της αρμόδιας τεχνικής υπηρεσίας ΔΜΕΒΟ/ΥΠΕΝ, με τις οποίες τεκμηριώνεται η ανάγκη απόρριψης της μεταλλουργίας όπως εγκρίθηκε περιβαλλοντικά, είναι πλέον σαφές ότι το εργοστάσιο μεταλλουργίας flash smelting δεν μπορεί να λειτουργήσει στη χώρα μας, για πολύ σοβαρούς λόγους, τεχνικούς, περιβαλλοντικούς και δημόσιας υγείας. Η παραβίαση της σύμβασης και η μονομερής από την πλευρά της εταιρείας τροποποίηση του Επενδυτικού Σχεδίου με την αφαίρεση της μεταλλουργικής μονάδας δημιουργεί νέα δεδομένα: με το νέο σχέδιο, το ΣΥΝΟΛΟ των παραγόμενων συμπυκνωμάτων θα εξάγεται χωρίς να ανακτηθούν τα καθαρά μέταλλα.
Στις 26 Ιανουαρίου 2018 η μητρική Eldorado Gold ανακοίνωσε [εδώ] τα προκαταρκτικά οικονομικά αποτελέσματα του 2017 καθώς και προβλέψεις για τη μελλοντική παραγωγή, το κόστος και την εκτιμώμενη τιμής πώλησης των προϊόντων της. Από την ανακοίνωση προκύπτουν και τα εκτιμώμενα από την εταιρεία κέρδη από τα δύο μεταλλεία Σκουριών και Ολυμπιάδας:

Α. ΜΕΤΑΛΛΕΙΟ ΟΛΥΜΠΙΑΔAΣ

Από το μεταλλείο της Ολυμπιάδας και την τετράμηνη μόνο εντός του 2017 λειτουργία του εκεί εργοστασίου εμπλουτισμού παρήχθησαν 18.472 ουγγιές χρυσού (Au) (συμπεριλαμβάνονται και τα υπόλοιπα από τον καθαρισμό του παλαιού χώρου απόθεσης – Φάση Ι του υποέργου Ολυμπιάδας).
Στην παραγωγή αυτή, παρότι δεν αναφέρεται στην ανακοίνωση, θα πρέπει να προστεθούν 14.126 ουγγιές ισοδύναμου χρυσού από τα παραχθέντα κατά το τελευταίο τετράμηνο του έτους συμπυκνώματα μολύβδου/αργύρου και ψευδαργύρου (Εquivalent Au = αναγωγή σε αξία χρυσού των μεταλλικών αξιών Αργύρου, Μολύβδου και Ψευδαργύρου).
  • Με τις θεωρούμενες από την εταιρεία: τιμή πώλησης 1250 δολάρια /ουγγιά και κόστος 600 δολάρια/ουγγιά, το κέρδος της εταιρείας, μόνο για το 2017, που εισπράχθηκε από αυτήν εκτός Ελλάδας και ΕΕ, αδασμολόγητο και σχεδόν αφορολόγητο, ανήλθε σε 16.574.000 ευρώ.
  • Κατά τη Φάση ΙΙ (2018-2022), που μόλις ξεκίνησε, με εξόρυξη 400.000 t/έτος το ποσό κέρδους που θα εισπράξει η εταιρεία εκτός Ελλάδας και ΕΕ, αδασμολόγητο και αφορολόγητο, θα ανέλθει σε 288.168.000 ευρώ.
  • Στη Φάση ΙΙΙ (2022 – εξόφληση του κοιτάσματος), με προβλεπόμενη εξόρυξη 900.000 t/έτος, θα παράγονται 300.000 ουγγιές χρυσού και ισοδύναμου χρυσού κατ’έτος. Συνολικά, κατά τα προβλεπόμενα 14 έτη της Φάσης ΙΙΙ θα εισπραχθεί από την εταιρεία, εκτός Ελλάδας και ΕΕ, αδασμολόγητο και αφορολόγητο, το ποσό κέρδους των 2.275.000 ευρώ.
Αθροιστικά λοιπόν, από όλα τα χρόνια λειτουργίας του Μεταλλείου Ολυμπιάδας, το εκτός Ελλάδας και εκτός ΕΕ ποσό κέρδους που θα εισπράξει η εταιρεία από την πώληση των παραγόμενων (στο εξωτερικό) καθαρών μετάλλων υπολογίζεται σε: 2.579.742.000 ευρώ. Αδασμολόγητο και σχεδόν αφορολόγητο.

Β. ΜΕΤΑΛΛΕΙΟ ΣΚΟΥΡΙΩΝ

Στα προβλεπόμενα 24 έτη λειτουργίας του, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της εταιρείας, θα παραχθούν οι προβλεπόμενες 3.100.000 ουγγιές χρυσού και οι 729.000 t χαλκού (που ισοδυναμούν με 3.300.000 ουγγιές EqAu), συνολικά δηλαδή 6.400.000 ουγγιές χρυσού.
Το κόστος παραγωγής στις Σκουριές, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Eldorado Gold υπολογίζεται σε μόλις 150 δολάρια/ουγγιά, από τα χαμηλότερα στον κόσμο.
Από την πώληση των παραπάνω εκτός Ελλάδας και ΕΕ, η εταιρεία θα εισπράξει καθαρό κέρδος, αδασμολόγητο και αφορολόγητο: 12.907.000.000 ευρώ.

Γ. ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ

Από τα στοιχεία της ίδιας της Eldorado Gold προκύπτει λοιπόν ότι μόνο από το κοίτασμα Ολυμπιάδα και μέρος του κοιτάσματος Σκουριές (όπως είχε αρχικά εκτιμηθεί και όχι όπως σήμερα αυξημένο επανεκτιμάται) το καθαρό, αδασμολόγητο και σχεδόν αφορολόγητο κέρδος που η εταιρεία θα εισπράξει εκτός Ελλάδας και ΕΕ σε όλη τη διάρκεια της «επένδυσης» θα ανέλθει στο ποσό των:

15.635.542.000 ευρώ.

Το ακριβές τελικό ποσό θα εξαρτηθεί φυσικά από την εξέλιξη των τιμών των μετάλλων κατά τις επόμενες 2-3 δεκαετίες. Στην ίδια ανακοίνωση της Eldorado Gold θεωρείται επικείμενη η έναρξη παραγωγής από το κοίτασμα «Πιάβιτσα», από το οποίο αναμένεται επί πλέον παραγωγή στο μέλλον 1.900.000 ουγγιών χρυσού. Την αξία των οποίων με τον ίδιο τρόπο θα καρπωθεί η εταιρεία.

Δημόσιο όφελος ή δημόσια ζημία;

Τα δύο προφανή λοιπόν ερωτήματα που γεννώνται είναι:
α) Έναντι των παραπάνω όπως αναλύσαμε κερδών της εταιρείας, ποια είναι τα αναμενόμενα κέρδη για το Ελληνικό Δημόσιο από την εκμετάλλευση των Μεταλλείων Κασσάνδρας; Υπάρχει μεταξύ τους μια στοιχειωδώς παραδεκτή σχέση;
β) Έχουν κατά τη Συνταγματική επιταγή ληφθεί όλα τα επιβαλλόμενα μέτρα για την (εννοείται κατά μη ληστρικό τρόπο) αξιοποίηση των πηγών ορυκτού πλούτου, ειδικά στην περίπτωση των μεταλλείων Κασσάνδρας;
Οι δικές μας απαντήσεις, χωρίς να συνυπολογίζουμε τις περιβαλλοντικές καταστροφές και τις παράπλευρες απώλειες από τη ζημία των άλλων τομέων της τοπικής οικονομίας, είναι οι εξής:
Στο πρώτο ερώτημα: Η Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων που διαμορφώνει αυτή τη σχέση ευνοεί κατά σκανδαλώδη τρόπο την Ελληνικός Χρυσός, αφήνοντας μηδενικό όφελος για το Ελληνικό Δημόσιο.
Στο δεύτερο ερώτημα: Η σύμβαση αυτή, όπως εξειδικεύτηκε με το Επενδυτικό Σχέδιο και την εγκριθείσα μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, καταστρατηγεί κραυγαλέα τη σχετική επιταγή του Συντάγματος παραδίνοντας το σύνολο του μεγαλύτερου ορυκτού πλούτου της χώρας στην Καναδική Eldorado Gold με μηδενικό δημόσιο όφελος.
Οι απαντήσεις της κυβέρνησης ποιες είναι;