Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Στις ελληνικές θάλασσες το Rainbow Warrior 3: Γεμάτη μικροπλαστικά η επιφάνεια

Το News 24/7 ταξιδεύει πάνω στο Rainbow Warrior 3, το πλοίο της Greenpeace που αυτές τις μέρες πραγματοποιεί έρευνες για πλαστικό στην επιφάνεια της θάλασσας και μεταφέρει τη διαδικασία κατά τη διάρκεια του ταξιδιού:
Μάνος Φραγκιουδάκης για το news247,  23 Ιουλίου 2017 17:00

Ο ήλιος της δεύτερης ημέρας του ταξιδιού, βρήκε το πλήρωμα του Rainbow Warrior 3, του πλοίου της Greenpeace, πάνω στο κατάστρωμα, να ρυθμίζει τη φορά των πανιών. Η κίνηση του καραβιού γίνεται κυρίως με αυτά και λιγότερο με τις μηχανές. Γι’ αυτό άλλωστε το ταξίδι από τη Ζάκυνθο στο Ηράκλειο διαρκεί 44 ώρες.

Όλοι στο καράβι έχουν ξυπνήσει, καθώς ο «πολεμιστής» της Greenpeace, με τους φρουρούς του -τα δελφίνια που εμφανίζονται δεξιά και αριστερά του πλοίου κατά τη διάρκεια της διαδρομής- φτάνει στο πρώτο από τα τέσσερα σημεία που έχουν «σημαδευτεί» στον χάρτη για τη συλλογή νερού και μικροπλαστικών σωματιδίων.

Η Χριστίνα Ζέρη, χημικός - ωκεανογράφος του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ), μαζί με τον Αλόνσο, μέλος του πληρώματος του Rainbow Warrior 3, πλένουν και προετοιμάζουν το ειδικό δίχτυ «Manta», με το οποίο πραγματοποιείται η έρευνα στα επιφανειακά νερά. Διαδικασία απαραίτητη ώστε να αφαιρεθεί οποιοδήποτε ξένο σώμα που μπορεί να βρίσκεται πάνω του και μπορεί να αλλοιώσει τα αποτελέσματα της έρευνας. Το «Manta» είναι μια κατασκευή από αλουμίνιο με δύο ξύλινα πτερύγια, που επιπλέει και τραβάει το δίχτυ στο οποίο γίνεται η συλλογή του νερού και των σωματιδίων.





Όταν πια το πλοίο βρίσκεται ακριβώς στις προκαθορισμένες συντεταγμένες, ο καπετάνιος, δίνει εντολή ώστε η μάτσα, το μέρος του καταρτιού από το οποίο έχει κρεμαστεί το δίχτυ, να γυρίσει προς την θάλασσα και να το αφήσει να επιπλέει στην επιφάνειά της.

Εκεί, θα παραμείνει για 15 λεπτά ακριβώς, συλλέγοντας οποιοδήποτε σωματίδιο βρίσκεται στο νερό, ενώ η ταχύτητα του πλοίου για αυτό το χρονικό διάστημα θα είναι 2 κόμβοι. Το ροόμετρο που βρίσκεται στην είσοδο του διχτυού καταγράφει τη ροή του νερού που περνάει από το δίχτυ, ώστε να γίνεται στατιστική εκτίμηση των μικροπλαστικών που υπάρχει ανά μονάδα όγκου του νερού.

Αφού περάσει το προβλεπόμενο χρονικό διάστημα, το «Manta» ανασύρεται από τη θάλασσα και επιστρέφει στο πλοίο, για να πλυθεί ξανά με θαλασσινό νερό από τη βρύση του Rainbow Warrior 3. Με αυτόν τον τρόπο, όλο το δείγμα θα πέσει στο πίσω μέρος του διχτυού και θα μεταφερθεί στο δοχείο συλλογής.





Η συλλογή του δείγματος επιβεβαιώνει με μια πρώτη ματιά πως η επιφάνεια της θάλασσας είναι γεμάτη με μικροπλαστικά. «Βλέπετε ήδη πόσο το πλαστικό μπορεί να επέμβει στο οικοσύστημα» μας λέει η κ. Ζέρη, δείχνοντας το δείγμα. Αρκετές ακανόνιστου σχήματος ίνες και πλαστικά φιλμ, αναμεμειγμένα με προνύμφες ψαριών και μικροοργανισμούς της θάλασσας βρίσκονται στο δίχτυ που ανασύρθηκε από το νερό. Το μικροπλαστικό που υπάρχει στη θάλασσα, μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να μην είναι ορατό επάνω στο νερό, αλλά όσο κι αν φαίνεται ακίνδυνο, είναι μάλλον περισσότερο επικίνδυνο. Επάνω στο πλαστικό επικάθονται μικροοργανισμοί της θάλασσας με αποτέλεσμα να αλλοιώνεται το θαλάσσιο οικοσύστημα, ενώ όσο μικρότερο είναι το μέγεθος πλαστικού, τόσο πιο εύκολα καταλήγει στο στομάχι των ψαριών, καταλήγοντας κατ’ επέκταση στο τραπέζι μας.





Το δείγμα πλέον, αφού περάσει από κόσκινο, συλλέγεται στο δοχείο και στη συνέχεια μεταφέρεται στο ψυγείο του πλοίου, για να διατηρηθεί αναλλοίωτο, μέχρι την επιστροφή στην Αθήνα, όπου θα αναλυθεί στα εργαστήρια.

Η ίδια διαδικασία, επαναλαμβάνεται σε 5 διαφορετικά σημεία του ταξιδιού και συγκεκριμένα κάτω από το πρώτο και το δεύτερο πόδι της Πελοποννήσου, ανάμεσα στα Κύθηρα και τα Αντικύθηρα και βόρεια της Κρήτης.

«Ό,τι μπορείτε να φανταστείτε βρίσκουμε στη θάλασσα» λέει η κ. Ζέρη, του ΕΛ.ΚΕ.ΘΕ., μιλώντας στο News 24/7. Τα δείγματα των μέχρι τώρα ερευνών είναι τουλάχιστον ανησυχητικά, καθώς δείχνουν ότι ένα μικροπλαστικό σωματίδιο βρίσκεται στον χώρο που καταλαμβάνουν δύο άνθρωποι ενώ κολυμπούν. Δηλαδή, σε αριθμούς, βρίσκονται περίπου τετρακόσιες χιλιάδες μικροπλαστικά ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο επιφάνειας της θάλασσας. Η Ελλάδα αποτελεί μέρος του παγκόσμιου προβλήματος των πλαστικών, την ώρα που η Μεσόγειος είναι χαρακτηρισμένη ως περιοχή αυξημένης συγκέντρωσης.

«Το πλαστικό ξεκίνησε να χρησιμοποιείται τη δεκαετία του 50 και άρχισε να καταναλώνεται εκτενώς, λόγω του ότι είναι ελαφρύ, εύκαμπτο και φθηνό» εξηγεί η κ. Ζέρη. «Επειδή είναι φθηνό όμως, όσο περισσότερο το χρησιμοποιούμε, τόσο λιγότερη σημασία δίνουμε στην απόρριψή του. Δεν μας ενδιαφέρει. Θεωρούμε ότι δεν είναι πολύτιμο. Αυτό έχει οδηγήσει στο να πετάμε πλαστικά παντού, τόσο στη στεριά όσο και στη θάλασσα» συνεχίζει, ενώ εντοπίζει το κυριότερο πρόβλημα στο γεγονός πως «Παρά το γεγονός ότι βλέπουμε παντού γύρω μας πεταμένο πλαστικό, δεν το αναγνωρίζουμε σαν πρόβλημα. Το θεωρούμε φυσιολογικό».

Στις κατά καιρούς έρευνες στη θάλασσα, οι ερευνητές του ΕΛ.ΚΕ.ΘΕ. έχουν βρει μεγάλα κομμάτια πλαστικού όπως ολόκληροuς κάδους σκουπιδιών, εκτυπωτές, ή και οικιακές συσκευές και φυσικά μεγάλες ποσότητες μικροπλαστικών τα οποία προκύπτουν από τη φωτοδιάσπαση των μεγαλύτερων. Επιπλέον, μικροπλαστιά μπορούν να έρθουν πρωτογενώς στο περιβάλλον καθώς βρίσκουν χρήση σε προϊόντα καθημερινής φροντίδας, όπως οδοντόκρεμες, απολεπιστικά σαπούνια ή σαμπουάν. Αν και υπάρχει η τάση στη βιομηχανία των καλλυντικών να αντικατασταθούν με άλλα υλικά, βιοδιασπώμενα, γίνονται για την ώρα πολύ μικρά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση.

Το Rainbow Warrior 3, ολοκληρώνοντας τις 5 δειγματοληψίες, άνοιξε ξανά τα πανιά του και έβαλε πλέον πλώρη για το Ηράκλειο της Κρήτης. Το πλήρωμα και οι επιβάτες ανέλαβαν να καθαρίσουν το πλοίο και να τοποθετήσουν ξανά στο κατάστρωμά του τα ξύλινα καρεκλάκια, προκειμένου τη Δευτέρα και την Τρίτη να υποδεχτούν τους κατοίκους του νησιού και τους τουρίστες. Στο πλαίσιο της καμπάνιας ενάντια στο πλαστικό μιας χρήσης, τη Δευτέρα στην Πλατεία Ελευθερίας του Ηρακλείου, θα δημιουργηθεί ένα μωσαϊκό φτιαγμένο από πλαστικά ποτήρια μιας χρήσης, στο οποίο θα απεικονίζονται τα δελφίνια της Κνωσσού.



*Δείτε την εντυπωσιακή υποβρύχια λήψη, από την κάμερα του Κωνσταντίνου Σταθιά για τη Greenpeace και τα υπόλοιπα βίντεο εδώ



Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

Φοινικέλαιο: Το μεγάλο πλιάτσικο στα δάση της Ινδονησίας



Ένα τεράστιο οικολογικό έγκλημα, στο οποίο πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν πολυεθνικές, συντελείται στη Σουμάτρα της Ινδονησίας, με την παράνομη αποψίλωση των τροπικών δασών για την παραγωγή φοινικέλαιου, που αποτελεί βασική πρώτη ύλη σε πολλά προϊόντα που καταναλώνονται στις δυτικές κοινωνίες.

Ειδικότερα, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσίευσε ο Guardian, η Pepsico, η Unilever και η Nestlé έχουν κατηγορηθεί για συμμετοχή και συνενοχή στην καταστροφή του τροπικού δάσους της Σουμάτρα, που αποτελεί βασικό παράγοντα για την επιβίωση ειδών που κινδυνεύουν με εξαφάνιση όπως ελέφαντες, ουρακοτάγκοι, ρινόκεροι, τίγρεις κ.α.

Οι φυτείες που δημιουργήθηκαν σε εκτάσεις αποψιλωμένης γης, χρησιμοποιήθηκαν για την προμήθεια φοινικέλαιου σε πολλά είδη γνωστών εταιριών όπως των McDonald's, Mars, Kellogg's και Procter & Gamble, σύμφωνα με τη νέα έκθεση.

"Εάν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα για την επιβολή των πολιτικών που θα εμποδίζουν την αποψίλωση των δασών, οι εταιρίες αυτές θα μείνουν γνωστές στην ιστορία ως υπεύθυνες για την καταστροφή του τελευταίου μέρους στη γη, όπου οι ελέφαντες, οι ουρακοτάγκοι, οι ρινόκεροι και οι τίγρεις του Σουμάτρα συνυπάρχουν αρμονικά”, αναφέρει η μελέτη του Rainforest Action Network (RAN).

Χρησιμοποιώντας δορυφορικά δεδομένα και φωτογραφικές αποδείξεις, η έρευνα παρουσιάζει στοιχεία που συγκεντρώθηκαν νωρίτερα φέτος και αποκαλύπτουν συνεχιζόμενες παράνομες δασικές εκκαθαρίσεις σε όλη την έκταση των 2,6εκατ. εκταρίων του οικοσυστήματος Leuser, παρά τις προειδοποιήσεων που εκδόθηκαν τον περασμένο Ιούνιο.

Το φοινικέλαιο φθάνει στις μεγάλες επιχειρήσεις μέσω μιας αλυσίδας εφοδιασμού που ξεκινά από την εταιρία υλοτόμησης PT Agra Bumi Niaga (ABN) και μεταφέρεται σε ελαιοτριβείο που ανήκει στην PT Ensem Sawita (ES), η οποία στη συνέχεια πωλεί το φοινικέλαιο σε κάποιους από τους μεγαλύτερους έμπορους του κόσμου.

Η PT ABN αρνήθηκε αρχικά να κάνει δηλώσεις πάνω στο θέμα, αλλά μετά από εκτεταμένες έρευνες της Guardian, η PT ES παραδέχτηκε ότι χρησιμοποίησε φοινικέλαιο της ABN και “εξέφρασε τη λύπη της”.

Οι επιδράσεις στο οικοσύστημα Leuser φαίνεται να είναι ήδη καταστρεπτικές, αφού δεκάδες ελέφαντες σκοτώθηκαν την περίοδο 2012-2015 και πολλοί άλλοι αρχίζουν να μεταναστεύουν σε άλλες περιοχές. Πράλληλα, εκτός από τους ελέφαντες και πολλά άλλα είδη, όπως αρκούδες, τίγρεις και λεοπαρδάλεις πέφτουν θύματα των λαθροκυνηγών κατά την μετακίνησή τους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το οικοσύστημα Leuser εξακολουθεί να είναι το μεγαλύτερο τροπικό δάσος της Σουμάτρα και έχει συμπεριληφθεί στην παγκόσμια κληρονομιά της UNESCO. Ωστόσο, το ποσοστό αποψίλωσης των δασών συνεχίζει να είναι μεταξύ των υψηλότερων στον κόσμο. Οι πυρκαγιές της Σουμάτρας το 2015, που συνδέονται με τη παράγωγη του φοινικέλαιου, κατέστρεψαν 8.000 τετραγωνικά μίλια τροπικού δάσους, συμβάλλοντας στον πρόωρο θάνατο περίπου 100.000 ανθρώπων και εξέπεμψαν περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα απ’ ότι ολόκληρη η Βρετανία εκείνο το έτος.

Τον περασμένο Ιούνιο ο κυβερνήτης της περιοχής Aceh της Ινδονησίας, Zaini Abdullah, διέταξε τις εταιρείες φοινικέλαιου να σταματήσουν την αποψίλωση των δασών, ακόμη και όταν υπήρχαν έγκυρες άδειες.

Ωστόσο, η ABN συνέχισε να αποψιλώνει μεγάλες εκτάσεις τροπικού δάσους στη Σουμάτρα, παρά την απόφαση του Abdullah, ενώ σε μια μόνο περιφέρεια του Leuser, εννέα προμηθευτές συνέχισαν τις δραστηριότητες υλοτόμησης, σύμφωνα με την έρευνα της RAN.

"Πιστεύουμε ότι υπήρξε μια κλιμάκωση των εργασιών αποψίλωσης της γης, επειδή οι εταιρίες γνώριζαν ότι θα υπήρχε κυβερνητική παρέμβαση. Μεγάλες εταιρίες όπως η Pepsico δεν μπορούν πλέον να κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους και να κατηγορούν άλλους για δασικά εγκλήματα. Το οικοσύστημα Leuser θα πεθάνει αν δεν αρχίσουν όλοι να αναλαμβάνουν άμεση δράση για να αντιμετωπίσουν τα βασικά αίτια της κρίσης” δήλωσε η GemmaTillack, διευθύντρια του RAN.

Όπως συμβαίνει συνήθως, μετά από σχετικές αποκαλύψεις, οι πολυεθνικές δήλωσαν “έκπληκτες” και “δεσμεύτηκαν” για διερεύνηση της υπόθεσης και βελτίωση της αλυσίδας παραγωγής τους.

"Λαμβάνουμε αυτό το ζήτημα πολύ σοβαρά και κάνουμε σημαντικές προσπάθειες για να βελτιώσουμε κάθε πτυχή της αλυσίδας εφοδιασμού του φοινικέλαιου. Αφού πληροφορηθήκαμε για την κατάσταση, ξεκινήσαμε αμέσως διεξοδική έρευνα. Έχουμε εντοπίσει τους προμηθευτές και είμαστε σίγουροι ότι θα λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση της κατάστασης”, δήλωσε με τη σειρά του εκπρόσωπος της Pepsico.

Από την πλευρά της η Unilever παραδέχθηκε ότι είχε αγοράσει έμμεσα φοινικέλαιο από την PT ABN και δήλωσε ότι είχε ζητήσει σύντομα μια απάντηση και ένα σχέδιο δράσης, ενώ η Nestlé δήλωσε επίσης ότι θα διερευνούσε την κατάσταση.





tvxs

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Σε αυτήν την περιοχή της Ελλάδας, ένας στους τρεις έχει καρκίνο



Tην επιτακτική ανάγκη στελέχωσης της Ογκολογικής Κλινικής του Μποδοσάκειου Νοσοκομείου με δύο ογκολόγους-παθολόγους, καθώς τα κρούσματα καρκίνου στη ευρύτερη περιοχή της Πτολεμαΐδας φτάνουν σήμερα το 30,5% του τοπικού πληθυσμού, υποστηρίζει σε επιστολή του προς την ηγεσία του υπουργείου Υγείας ο αντιπεριφερειάρχης Υγείας της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας (ΠΔΜ), Σταύρος Γιαννακίδης.

Όπως αναφέρει στην επιστολή του:

7 στους 10 θανάτους στην ευρύτερη περιοχή της Πτολεμαΐδας οφείλονται σήμερα σε καρκίνο ή σε θρομβοεμβολική νόσο (έμφραγμα, εγκεφαλικό, πνευμονική εμβολή) και μόλις 3 στους 10 αποδίδονται σε άλλες αιτίες.

Τα κρούσματα καρκίνου είναι κατά 16% περισσότερα σε σχέση με το 1950 και ο αριθμός αυξάνεται κάθε δεκαετία με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου.
Σήμερα τα κρούσματα καρκίνου φτάνουν στο 30,5%.

Επιπλέον, μειώνεται ο μέσος όρος ηλικίας θανάτου στην περιοχή.



Η μεγαλύτερη αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου παρατηρήθηκε στην ηλικιακή ομάδα 45 – 65 ετών, ενώ μικρότερη αύξηση παρατηρείται στην ομάδα άνω των 65.
Επιπλέον, επισημαίνει ότι: «Αυτή η εκπληκτική και συνάμα τραγική διαπίστωση έρχεται να επιβεβαιώσει με τον χειρότερο τρόπο το τίμημα που πληρώνουμε, όλοι όσοι ανήκουμε στην ευρύτερη περιοχή της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας με την πρόσθετη επιβάρυνση των λιγνιτωρυχείων της ΔΕΗ».

Έκκληση για γιατρούς

Σε ό,τι αφορά την κατάσταση του Μποδοσάκειου, ο Στ. Γιαννακίδης αναφέρει ότι η Παθολογική Κλινική με 37 κλίνες λειτουργεί με τρεις παθολόγους, ότι έχει διοριστεί και διευθυντής παθολόγος και από το 2008 λειτουργεί τμήμα Ογκολογίας - Χημειοθεραπείας με έναν επιμελητή Α' παθολόγο - ογκολόγο και μια επικουρική παθολόγο. Τον Φεβρουάριο του 2017 διορίστηκε επικουρικός παθολόγος – ογκολόγος επιμελητής Β'. Ωστόσο, όπως εξηγεί ο Στ. Γιαννακίδης, ο μόνιμος παθολόγος ογκολόγος και η επικουρική παθολόγος διορίστηκαν σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης και αυτό έχει τεράστιο αντίκτυπο στην εύρυθμη λειτουργία του ογκολογικού τμήματος.



«Στο μοναδικό Ογκολογικό Τμήμα της ΠΔΜ που έχει τη δυνατότητα να εξυπηρετεί ασθενείς από την ΠΔΜ και λόγω του αυξημένου αριθμού των περιστατικών παρουσιάζεται αδυναμία αντιμετώπισης τους. Μάλιστα νοσηλεύονται αρκετά από αυτά τα βαριά περιστατικά στην ήδη υποστελεχωμένη Παθολογική Κλινική με τους περίπου 10 νοσηλευτές, που και αυτοί αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες της. Zητούμε άμεσα την τοποθέτηση δύο ογκολόγων - παθολόγων και αιματολόγων ιατρών για την στελέχωση της Ογκολογικής Κλινικής έτσι ώστε με την ορθή και άρτια λειτουργία της να μην χρειάζεται οι ασθενείς να καταφεύγουν σε πλησιεστέρα νοσοκομεία, όπως της Θεσσαλονίκης και Ιωαννίνων. Είναι σαφές ότι το 80% περίπου τον περιστατικών πηγαίνει αναγκαστικά σε Κεντρικά Ογκολογικά κέντρα (Θεαγένειο, Παπαγεωργίου, Ιωαννίνων, ιδιωτικά θεραπευτήρια) με αποτέλεσμα την ταλαιπωρία τους αλλά και την πολύ μεγάλη συμφόρηση των παραπάνω κέντρων. Είναι επιτακτική ανάγκη η λειτουργία της Ογκολογικής Κλινικής Δυτικής Μακεδονίας στο Μποδοσάκειο Νοσοκομείο για τους λόγους που σας προανέφερα» τονίζει στην επιστολή του ο Στ. Γιαννακίδης.


πηγή tvxs

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Η ανάπτυξη της καταστροφής



του Περικλή Κοροβέση από την Εφημερίδα των Συντακτών

Στη δεκαετία του 1980 ο ανεπτυγμένος κόσμος μάθαινε έκπληκτος για ένα άγνωστο κράτος, το νησί Ναούρου, με προκλητικό πλούτο, συγκρίσιμο μόνο με το σημερινό Ντουμπάι.
Υπερπολυτελή αυτοκίνητα, ο αρχηγός της αστυνομίας είχε μια Λαμποργκίνι, μοτοσικλέτες μεγάλου κυβισμού, ιδιόκτητα ελικόπτερα για ρομαντικές βόλτες και άφθονα ταχύπλοα και γιοτ.
Το νησί αυτό είχε ονομαστεί από τους Ευρωπαίους επισκέπτες του «Νησί της Ευτυχίας», γιατί ήταν ένας πραγματικός παράδεισος, πριν βέβαια από την ανάπτυξή του.

Μια τροπική όαση με κοκοφοίνικες και πλούσια παραγωγή σε μπανάνες, μάνγκο και άλλα τροπικά φρούτα.
Η γη ήταν εξαιρετικά γόνιμη και απέδιδε πλούσιες σοδειές. Το νησί είχε πλήρη αυτάρκεια. Αφθονο ήταν το κυνήγι και το ψάρεμα.
Τα σπίτια ήταν καλύβες αχυρένιες, φτιαγμένες με τέτοια δεξιοτεχνία που άντεχαν σε όλα τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Ζεστές τον χειμώνα, δροσερές το καλοκαίρι.

Δεν υπήρχαν αρρώστιες και οι άνθρωποι πέθαιναν από βαθιά γεράματα. Ολα αυτά πριν από την ανάπτυξη.
Το νησί αυτό έχει εμβαδόν μόλις 21 τετραγωνικά χιλιόμετρα και οι κάτοικοί του δεν ξεπερνούν τους 10.000.
Είναι ανεξάρτητο κράτος αλλά προτεκτοράτο της Αυστραλίας. Γι’ αυτό και δεν έχει στρατό. Την άμυνά του την έχει αναλάβει η Αυστραλία. Εχει μόνο αστυνομία, που διαθέτει 50 υπαλλήλους.

Τι συνέβη και το νησί αυτό έγινε τόσο πλούσιο; Υπήρχε εκεί αμιγής φωσφορίτης, ένα πολύτιμο γεωργικό λίπασμα. Και οι εταιρείες εξόρυξης επένδυσαν.
Το νησί άρχισε να αναπτύσσεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα και παράλληλα αυτοκτονούσε.
Αυτός ο παράδεισος αποψιλώθηκε ολοσχερώς και έγινε ένα σουρωτήρι, ένα νεκρό κέλυφος ακατοίκητο και άγονο.
Οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν στα παράλια, σε μοντέρνες πολυκατοικίες όπου όλα τα δωμάτια είχαν κλιματισμό. Ολα τα τρόφιμα έρχονταν επεξεργασμένα και κανείς δεν μαγείρευε.

Αποτέλεσμα, οι κάτοικοι να γίνουν υπέρβαροι και διαβητικοί και ο μέσος όρος ζωής πολύ χαμηλός. Και όταν εξαντλήθηκαν τα κοιτάσματα του φωσφορίτη και έμειναν χωρίς εισόδημα, δημιούργησαν ένα ταμείο για να επενδύσουν σε ακίνητα στην Αυστραλία και στη Χαβάη. Και έπαθαν καταστροφή.

Και όπως είχαν μάθει να ζουν παρασιτικά, έκαναν το νησί τους βιομηχανία για ξέπλυμα μαύρου χρήματος.
400 τράπεζες είχαν την έδρα τους στο νησί. Δηλαδή μία τράπεζα ανά 25 κατοίκους. Ξεπλύθηκε ό,τι ήταν να ξεπλυθεί και σταμάτησε και αυτή η μπίζνα.

Το 90% του νησιού, εξαιτίας των εξορύξεων, είναι πλέον άγονο και ακατοίκητο. Αρα, παραγωγή μηδέν. Ολα πρέπει να εισαχθούν, ακόμα και το πόσιμο νερό.
Το εξωτερικό χρέος έχει αγγίξει τα 800 εκατομμύρια δολάρια. Και η χώρα, δηλαδή ό,τι έχει απομείνει από αυτήν, βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.
Δίπλα σε αυτές τις συμφορές, έρχεται και μια καινούργια: η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει και οι απάνεμες και γραφικές αμμουδιές με τους κοκοφοίνικες βυθίζονται.
Και οι ντόπιοι, εκεί που οι παππούδες τους ζούσαν σε έναν παράδεισο, βρίσκονται ναυαγοί σε έναν βράχο στον ίδιο τους τον τόπο.

Ετσι όπως είχε γίνει το νησί, ήταν κατάλληλο μόνο για στρατόπεδο συγκέντρωσης-εξόντωσης. Κάτι σαν τη δική μας Γυάρο. Και αυτό έκανε η κυβέρνηση.
Μίσθωσε στην Αυστραλία εκτάσεις της για να γίνουν στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών. Το Πολεμικό Ναυτικό και η Ακτοφυλακή της Αυστραλίας περιπολούν συνεχώς και οδηγούν τα πλοιάρια των μεταναστών με προορισμό την Αυστραλία κατευθείαν στο Ναούρου, που απέχει 3.000 χιλιόμετρα από την Αυστραλία.
Οι μετανάστες, που προέρχονται κυρίως από Αφγανιστάν, Σρι Λάνκα, Ιράκ, Ιράν και Πακιστάν, στοιβάζονται σε σκηνές, σε τόσο άθλιες συνθήκες που η κυβέρνηση της Αυστραλίας απαγόρευσε την πρόσβαση δημοσιογράφων.
Υπάρχουν πληροφορίες για εξεγέρσεις και συμπλοκές, λεηλασίες και πυρπολήσεις δημόσιων κτιρίων.
Και αυτό που δημιουργεί θλίψη είναι πως οι ντόπιοι, μελλοντικοί κλιματικοί πρόσφυγες, δέχονται οι ίδιοι να γίνουν δεσμοφύλακες των σημερινών οικονομικών και πολιτικών προσφύγων.

Το Ναούρου είχε προπαγανδιστεί από την αυστραλιανή κυβέρνηση ως υπόδειγμα ανάπτυξης, ως μια χώρα που τα έκανε όλα σωστά και όπως πρέπει, πάντα σύμφωνα με τους νόμους της αγοράς και τις αρχές του νεοφιλελευθερισμού.
Δεκάδες προπαγανδιστικές ταινίες γυρίστηκαν και προβλήθηκαν στις τηλεοράσεις όλου του κόσμου για το πώς ένας πρωτόγονος λαός, εν μιά νυκτί, μετατράπηκε σε ευρωπαϊκό λαό, με κριτήριο την κατανάλωση, που ήταν από τις υψηλότερες του κόσμου.

Μια τέτοια ανάπτυξη δοκιμάστηκε σε όλες τις αποικίες, αλλά χωρίς τις παροχές του Ναούρου.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Αφρική, η οποία πριν γίνει αποικία ευημερούσε και η πείνα εκεί ήταν άγνωστη. Η παραγωγή της ήταν σύμφωνη με τις ανάγκες της.
Με τους αποικιοκράτες η παραγωγή άλλαξε, σύμφωνα με τις ανάγκες των Ευρωπαίων αποικιστών και τα κέρδη τους φυσικά.

Λαοί αναλώσιμοι, χωρίς προοπτική και μέλλον. Η σημερινή μαζική μετανάστευση από την Αφρική στην Ευρώπη έχει τις ρίζες της στην «ανάπτυξη» της αποικιοκρατίας.

Και η Ελλάδα -στον «κόσμο» της- ζητάει επενδύσεις. Σκουριές ίσον Ναούρου. Περιμένετε...